Janko Muzykant pisze:

> Jeden sposób to dwa obiektywy z pryzmatem, wszystko w obudowie - każdy
> kryje połowę klatki (nieszczęśliwie w pionie więc uzysk jest niecałe 1/4
> klatki dla kwadratowego kadru). Coś takiego właśnie mam na testach:
> http://www.fotografuj.pl/News/Loreo_3D_Lens_in_a_Cap
_przepis_na_przestrzenne_zdjecia/id/1215

LOL - "obiektyw w czapce"... Auto artykułu miał drobne problemy ze
zrozumieniem kontekstu ;)

> Zaleta - prostota. Wada - wiadomo, jakość samych szkieł (ale do
> zastosowań 3D wystarczy), stała ogniskowa i mały uzysk.

Do 3D zmienna ogniskowa nie ma zbytnio sensu.

> Drugi sposób to nakładka pryzmatyczna na zwykły gwint filtra. Tu jest
> już gorzej, bo są przesłuchy i uzysk z klatki jeszcze mniejszy. Za to
> działa zoom (w ograniczonym zakresie). Mam takie coś, jeszcze radzieckie.

Zoom może działa, ale baza się nie zmienia, więc 3D robi się coraz
bardziej płaskie...