W dniu 2012-07-10 15:54, A.L. pisze:

> Nie wiem jak w Europie, ale w Ameryce programisci nei chca byc
> "niszowi", bo czesto zmieniaja prace. Zmaia pracy jest jedym sposobem
> uzyskania znaczacej podwyzki pensji czy awansu, wiec prace sie zmienai
> srednio co 3 lata. Facio ktory pracuje w firmie 5 lat czy dluzej jest
> uwazany na rynku za podejzranego i "unemployable" - skoro nie zmienil
> parcy to znaczy ze nikt go nei chce i ze byc mose jego umiejetnosci sa

Zawsze uważałem że Amerykańce są zdrowo popierniczeni, teraz mam dowód.

> zbyt wasko uprofilwoane. Zmiana parcy jest tez sposobel na
> rozszerzenie wiedzy i owych "skills".

Racja, tylko że tzw. jumperzy są jeszcze bardziej podejrzani, jeśli nie
potrafią więcej wytrzymać, znaczy że mają mizerne możliwości
przyswajania wiedzy, są niesumienni i nie potrafią utożsamić się z firmą
(co przecież w tej Twojej Ameryce jest priorytetem) - czyli nie potrafią
pracować na jej sukces.

> Z tego samego powodu na uczelniach malym popytem ciesze sie rzeczy
> uwazane pzrez studentow za "niszowe". Chca sie uczyc rzeczy na ktore
> jest rynek.

Oczywiście, mucha zawsze poleci do najbardziej śmierdzącego gówna.

> Wyjatkiem sa faceci ktorzy w trosce o przyszlosc ucza sie "technologii
> przyszlosci" majac nadzieje ze jak owe technologei sie zalapia to oni
> beda pierwsi. Stad zainteresowanei Clojure, Scala czy F#. Ale Ada nei
> jest postzregana jako "technologia przyszlosci", postzregana jest jako
> obiekt ze smeitniska historii. Z czym w zasadzei sie zgadzam

Tako rzecze autorytet wielki AL.

pozdrawiam,
Przemek O.