On 21 Sie, 14:53, krzys <d...@g...com> wrote:
> Dzięki za odpowiedź.
> Z tym skalowaniem sprawa wygląda tak, że jedne z prostokątów można
> powiększyć, a inne pomniejszyć, tak aby jak najszczelniej wypełniły
> powierzchnię (jednak nie mogę zmieniać ich ilości - tzn. jak mam 3
> prostokąty, to muszą być 3, ich wymiary mogą się zmienić tak, aby
> optymalnie pokryły całą powierzchnię, ale z zachowaniem ich proporcji)

Optymalne wypełnienie oznacza, że pozostaje jak najmniejsze pole
powierzchni niewykorzystane ?

Ta optymalność przypomina trochę problem komiwojażera i może być
znaleziona na przykład algorytmem genetycznym. Duża szansa, że utkwisz
w jakimś minimum lokalnym, które będzie satysfakcjonujące, ale nie
będzie to rozwiązanie analitycznie najlepsze.

Zakładając, że będzie niewiele figur jednak, da się przeszukać
wszystkie możliwości, jeśli nie byłoby skalowania. Skalowanie dość
mocno komplikuje problem, bo rozciąga z dyskretnej przestrzeni , na
ciągłą.