> >>> http://www.radiotania.org/images/ryan_mcginley1-1.jp
g


> > Tu akurat chodzi o energie.
>
> przydalyby sie jakies badania na ile zwykli kompletnie nie skazeni ludzie
> odroniaja zdjecia skomponowane od przypadkowych strzalow.
>
> bo my to widzimy ale my jestesmy skazeni. Bo zostalismy wyszkoleni w
> swoistym patrzeniu na obraz.

Zacznijmy od tego, ze czlowiek świadomy w ogole nie postrzega fotografii przez
pryzmat kompozycji. Mozna to zobrazowac przykladem ,,pierwszej klatki,,. Pamiętasz
pewnie z pracy na manualnym analogu, ze kilka pierwszych klatek odstrzeliwalo sie w
powietrze, aby usunac czesc filmu, ktora mogla zostac przeswietlona przy zakladaniu.
Luzna reka, brak spojrzenia w wizjer i ciach. Czasem jedna z tych klatek okazywala
się byc dobrze naswietlona.
Zdjecie nie obarczone ludzkim okiem jest tylko inne, a w praktyce zostaje uznane za
smiec. Dziwne, co? Mi osobiscie ,,pierwsza klatka,, nie daje spac do dzisiaj. Jest to
w jakims sensie największy konkurent i wyzwanie dla fotografii robionej moja reka.

I znowu, tu nie chodzi o ,,wezme i pstrykne bez patrzenia w wizjer,, tylko o
swiadomosc problemu. Jesli pokaze ludziom ,,pierwsza klatke,, to ona przestanie byc
przypadkowa.

Jeszcze jedna ciekawa rzecz zwiazana z roznica analog-cyfra. Dostępnosc ,,pierwszych
klatek,, przy pracy z cyfrą jest nieograniczona. Nikt nie zwraca uwagi na cos co
wydaje sie oczywiste. Przy analogu mamy sytuacje odwrotna. ,,Pierwsza klatka,, to
rarytas.

Fotografia jaka tu przywloklem, to wypisz wymaluj ,,pierwsza klatka,,. Bardzo wazny
jest rowniez kolor i ten portret. Wszystko w tym zdjęciu ma swoje miejsce i sens.
Przestrzen, swoboda wychodzaca poza kadr, ba, w naszym kierunku. To sfera z czasem
terazniejszym, zycie. Musial byc na prochach ale chuj.