> Nie. Smart pointer to taki obiekt, który *zawiera* *wskaźnik*.

Tego nie możemy zakładać, bo to szczegół implementacyjny. Smart pointer może sobie
zawierać adres w jakiejś innej postaci, niż wskaźnik. Nie musi wskaźnika zawierać.
To, co chciałem zaznaczyć odnosząc się do Twojej definicji, to fakt, że smart pointer
też jest pointerem. Bo spełnia jego funkcjonalną definicję.

Dlatego też analogia rowerowa była chybiona.

> Nie. Referencja jest ogólniejszym pojęciem.

Słusznie.

> Wskaźnik jest bardzo konkretnym pojęciem technicznym, silnie związanym z
liniowością adresów na architekturze von Neumanna. Można powiedzieć, że pamięć
adresowana liniowo stanowi ramę pojęciową dla wskaźnika.

Nie szedłbym tak daleko. W ogóle nie rozumiem, po co mieszasz tutaj architekturę von
Naumanna. Na harwardzkiej nie ma wskaźników? Są.
Liniowa pamięć też nie ma tutaj związku. W nieliniowej nie ma wskaźników? Są.
Cytujesz losowe pojęcia.

Rozróżnienie wskaźników od referencji jako ich bardziej niskopoziomowe wcielenie jest
użyteczne (np. referencje w Javie mogą odnosić się do zdalnych obiektów, nie tylko do
lokalnych i to sprawia, że referencje w Javie są konstruktem wyższego poziomu, niż
wskaźniki w C). Ale w tych abstrakcyjnych definicjach nie widzę sensu odmawiania
smart pointerom ich pointerowej "duszy" (nie żebym coś tam nawiązywał :-D ).

Inaczej, krócej: jeżeli podzielimy te wszystkie obiekty na pointery i referencje, to
smart pointery są w tej pierwszej grupie.

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com