W dniu 2011-04-04 13:28, Grzegorz Krukowski pisze:
[...]
>>> Stąd zarówno rozwiązania z C++ z jednej strony (przestrzenie nazw i
>>> jednostki kompilacji) jak i z Javy z drugiej (pakiety i jednostki
>>> kompilacji ograniczone do jednej publicznej klasy) to tylko
>>> fragmentaryczne, niekompletne kawałki.
>>>
>>> Mam nadzieję, że nieco wyjaśniłem
>>
>> Pomijając na razie kwestie łatwości zapisu i czytelności - nie widzę tu
>> niczego, czego nie dałoby się wyrazić w C++ za pomocą przestrzeni nazw
>> i jednostek kompilacji. Na tej samej zasadzie w C++ nie ma słowa
>> interface, ale daje się go dobrze wyrazić za pomocą klasy wyłącznie
>> z metodami tylko abstrakcyjnymi.
>
> Tak, ale twoja modularyzacja opiera się na systemie typów: z jednej
> strony musisz w nim zawrzeć taką strukturę która odzwierciedla logikę
> modelowanego bytu, z drugiej strony logikę modułów. Obydwie te logiki
> mogą nie mieć ze sobą nic wspólnego, to raz, dwa że struktura
> dziedziczenia robi się zbyt skomplikowana.
> Jeżeli używasz modułów to obie te części są całkowicie niezależne, nie
> mieszasz ze sobą logiki modelu z logiką konstrukcji programu co jest
> niebagatelną zaletą.

Modułem mogę uczynić wiele klas zamykając je w przestrzeń nazw
i oddzielną bibliotekę. Tak - tu wychodzą "szwy": nie da się zupełnie
ukryć interfejsów "wewnętrznych" klas modułu, czyli mamy trochę
obiektowość w C.

Chyba, że sensowne w ramach modułu jest cięcie "w poprzek" klasy. Wtedy
istotnie się nie da. Cięcie przez hierarchie dziedziczenia też są
niezbyt miłe (co przy okazji pokazuje gdzie powinna być agregacja,
a nie dziedziczenie).

--
Paweł Kierski
n...@p...net