W dniu 2011-01-12 12:25, Jester pisze:
> Ręka w górę: kto archiwizuje swoje zdjęcia w ten sposób:
> 1. zapełniam dysk
> 2. chowam go do szafy
> 3. kupuję nowy
> 4. wracam do punktu 1

Ja.
Z tym, że dyski są trzy. Nadmiarowe idą do ludzi. Nie uprawiam graciarni.

> Inna sprawa, że bardzo jestem ciekaw, czy dysk po 100 latach leżenia na
> szafie da się odpalić. I co na niego powiedzą nowe Windowsy 2111?

Po co mają tam leżeć 100 lat? Skarpetki też trzymasz w szafie 100 lat? :)
Za 10 lat dyski przestaną istnieć jako medium danych, zastąpią je karty
wielkości dzisiejszej sd. A pozostawianie zdjęć na nośnikach bez
replikacji jest równie niemądre jak rozrzucanie zdjęć papierowych po
półkach i szufladach - za sto lat nie będzie jednych i drugich.

Tylko wciąż pozostaje bez odpowiedzi pytanie podstawowe - po co komu
nasze zdjęcia za 100 lat? Statystycznie ćwierć wieku po naszym końcu
szansa na zainteresowanie naszymi sprawami kogokolwiek jest bardzo
niewielka. Każde następne pokolenie coraz mniej ceni przeszłość i więzy
rodzinne, co jest naturalne z powodu ilości informacji, a szczególnie
jakości owej dotyczącej przeszłości (może to okrutne, ale od życiorysu
pradziadka ciekawsze bywają życiorysy wybitniejszych postaci).
Przyszłość ograniczy sentymenty i więzy krwi na rzecz humanizmu
ogólnego. Zaraz ktoś napisze, że dotyczy to małego procenta populacji -
owszem, ale reszta naprawdę ma gdzieś przeszłość i to w każdej epoce :)

--
pozdrawia Adam
różne takie tam: www.smialek.prv.pl www.facebook.com/smialekadam
/największą krzywdę religiom robią wierzący/