> > Prawdopodobnie to jest myślenie za nich, a powinno być o nich.
> > Niestety ale żeby przełożyć ludzi na fotografie (czuję, że pisząc
> > fotografia już wkrótce zostanę posądzony o bełkot:) nie wystarczy się
> > im przyglądać zza szklanego kółka. Jaki sens ma rozmowa o furmankach
> > i kapitalizmie jeśli przed oczami masz człowieka? O czym to ma być?
>
> ok
> to co chciałbyś tam ukazać o tych ludziach?

Chciałbym się czegoś o nich nauczyć, a w tym wypadku jest to możliwe jedynie
poprzez Adama, autora zdjęć. Nie chcę opowieści o Babci Helci i jej masełku,
które sama wyrabia. Ja to wiem z historii i nie muszę jej na nowo odkrywać
pisząc wspomnienia. Nie mam potrzeby dopasowywania czyjegoś spojrzenia na
świat z moimi doświadczeniami. Na marginesie mówiąc, to na takiej podstawie,
egoizmu właśnie, tworze jest w tej dyskusji słowo ,,piękne,,.

Nauczyć się, to znaczy zobaczyć czyjąś wrażliwość, na przykład poprzez
portrety ludzi. Ta, którą widzę u Adama nie zawiera się w słowie ,,piękno,,
tylko w ,,safari,, ,,po łebkach,, ,,turysta,, ,,jak wygląda żul i babcia z
siatami,,..


> nie sądzę aby oni tam na tej wsi jakoś specjalnie cierpieli pod butem
> Łukaszenki. Żyją zwykłym wiejskim spokojnym życiem.

Mi nie chodzi o to czy oni cierpią czy nie. Mówię o ich życiu w ogóle. Równie
dobrze mógłbym mówić o tobie. Nie idzie się do kogoś, żeby oglądać go jak
małpę w zoo i nie rozmawia się o nim ,,bez niego,,.. coś o człowieku trzeba
wiedzieć. Gdyby przyszedł do ciebie taki Adam, walnął dziesięć fotek, a potem
snułby jakie to twoje życie jest i o której godzinie wstajesz z łóżka z
pewnością rozmawialibyśmy o Tusku lub Komorowskim..

marek




--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl