On Tue, 22 Feb 2011 12:30:01 +0100, "Anna Niedowiarek"
<a...@o...pl> wrote:

>założeń "artysty". W tym przypadku liczy się nie sposób ujęcia tematu
>(wycieczkowy czy też "pocztówkowy"), ale zamysł "artysty, który zwraca uwagę
>na McDonaldyzację społeczeństw.

No dobrze, ale co w sytuacji, jak układ kadru jest wymuszony
czynnikami zewnętrznymi? Po prostu w zamyśle projektanta było
wymuszenie określonego odbioru dzieła i tak zaaranżował przestrzeń, że
tylko z określonej pozycji prezentuje się ona najlepiej = przekazuje
to co miało przekazywać?

Drugą sprawą jest ,,nieuczciwość'' artystki polegająca na wybiórczym
doborze zdjęć. Przeciętny turysta robiący przeciętne zdjęcie
przeciętnego zabytku ma na celu tylko i wyłącznie pokazanie ,,tu
byłem''. Tam nie ma za grosz artyzmu, za to bliżej buhalterii, aby jak
najdokładniej pokazać gdzie się było, i wcale nierzadko, aby w domu w
spokoju zabytak obejrzeć. Takie podejście b. często automatycznie
określa kadr, co przy masowości daje taki efekt jak został pokazany. I
nie trzeba do tego dodawać uwag z pozycji ,,ą, ę''.

>Wyobraź sobie teraz wycieczkę amerykanów w Rzymie. Wszyscy z jednego biura
>podróży i wszyscy z aparatami. Jakie zdjęcia przywiozą do domu? Co pokażą na
>FB, NK i Twitterze? ;-)
>Kłania się też teoria prawdopodobieństwa.

Jest też ,,plus'' ;) Wystarczy parę metrów półki aby naoglądać się
tyle, że 100 lat temu życia i pieniędzy by na to nie starczyło.
--
Kiedyś publikacja zdjęć w internecie wymagała odwagi...
dziś wystarczy aparat cyfrowy ;) (c)Billy the Fish