> >>>> Czy dyskobol Myrona pozbawiony dysku będzie karykaturą?
>
> >>> Będzie dobrze zbudowanym narcyzem. Oczywiście, że tak.
>
> >> Cholera, faktycznie pozbawienie go dysku sprawia, że nic poza
> >> pozowaniem nie robi. Narcyz. Tylko dlaczego nie możemy uznać, że np
> >> tańczy, jak panny u Degasa?
>
> > Bo atrybutem męskości nie jest ciało lecz umysł. Mężczyzna może
> > porzucić swoje ciało, wyglądać jak żebrak a być królem. Atrybutem
> > kobiecości również jest umysł ale kobieta jest swoim ciałem. Umysł i
> > ciało kobiety to jedność.
>
> ????
>
> coś bredzisz...

To ja, z całą swoją wiedzą wziętą z doświadczenia i pobranych nauk
chcę dociec czy to co robię jest dobre. Nie dla ludzi, kultury czy
świata, ale wyłącznie dla siebie. W końcu to ja, żyję z moją
twórczością i to ja cieszę się z jej wykonywania lub cierpię z tego
samego powodu.
Gdybym nie pytał co ja właściwie robię nie byłoby mnie. A jeśli nie
byłoby mnie, w momencie kiedy jestem sam, byłbym nikim. Być kimś w
społeczeństwie zawsze polega na czymś. Zawsze jest jakiś rodzaj
zapłaty. Możesz być piękny, bogaty, mądry bo masz opinię mądrego,
fajny bo jesteś piękny, bogaty lub mądry, utalentowany bo ktoś
powiedział, że masz talent. To wszystko są tylko opinie na twój
temat.
Zrozumienie musi polegać na ciągłym poddawaniu w wątpliwość własnego
rozumowania. Musi być jednym niekończącym się pytaniem. Jednocześnie
nie można mieć obaw i nie mówić. Nie o to przecież chodzi żeby świat
stracił głos. Jeśli myślę nad sobą i robię to szczerze, ze wszystkimi
konsekwencjami, uodparniam się, hartuję. Im dłużej trwa ten proces tym
mocniejszy jestem. Niestety, i tu zejdę chwilowo z tematu, moja siła
ma skutek uboczny. W pewnym momencie już nic nie muszę mówić. Obrażam
świat samą obecnością.
Jestem wobec siebie bezwzględny ponieważ w mojej opinii jest to jedyna
droga do celu. A celem jest mój własny rozwój.
Jeśli jestem w stanie skrytykować się sam mogę równie dobrze
powiedzieć, że jestem wielkim człowiekiem. I nie chodzi mi o to, że
robię tak wbrew czemuś lub komuś. Ja nie mam obaw przed światem i nie
muszę nikomu niczego udowadniać. Nawet jeśli urodziłem się żebrakiem
to mam duszę króla. Domagasz się pokłonów, kłaniam ci się, chcesz
żebym cię błagał, błagam. Uważasz, że mi odbiło? Proszę cię bardzo.

marek