> Weź jedną i tę samą scenę, i kilka aparatów. Policz przy jakiej ekspozycji
> nastąpi przepalenie i przy jakiej szczegóły wyjdą z szumu.
> Najprawdopodobniej zobaczysz taką zależność, że ekspozycja z cieni będzie
> maleć razem z unowocześnianiem matryc, ale ekspozycja w światłach będzie
> mniej więcej stała (dużo większa w Super CCD), bo nikt nie pracuje nad
> zwiększaniem pojemności detektorów. Prościej jest zmniejszyć szumy.

Dorabiasz teorię do praktyki.

Producenci zwiększając DR matryc I TAK naświetlają światła, które są
najlepiej skwantyzowane i najbardziej oddalone od szumu tła. W Fufu
były dwie wielkości pikseli, z których podczas gdy większe były
naświetlane optymalnie, mniejsze rejestrowały dodatkowy zakres w
światłach, dlatego tam większy zapas był dostępny w światłach - ale
też i kosztem większego zaszumienia świateł, bo mniejsze fotocele
naturalną rzeczy koleją generowały więcej szumu.

W nowoczesnych lustrzankach DR jest większa niż w fufu, tyle że pomiar
i krzywe odpowiedzi tonalnej ustawione są tak, że ten zakres jest
dostępny w cieniach, a ekspozycja dokonywana jest w optymalnym
zakresie świateł (zgodnie z regułą ETTR). Są jednak dostępne
priorytety ochrony świateł przed przepaleniem, histogramy, korekty -
więc raczej nie stanowi większego problemu zarejestrować zdjęcia tak,
by nie przepalić, probem jest dość abstrakcyjny.