> > Sontag powiedziała to co już wiedziałem. Zresztą ona przecież prowokuje.
Gdyby
> > nie czuła, że jest coś w fotografii, jakaś wartość ukryta, nie pisała by
tej
> > książki.
>
> Chodzi mi o to, że zarówno Ty, jak i pani Zuzanna odbieracie bezwstydnie
> to, co dla większości fotografujących jest jedyną rzeczą, której się
> mogą chwycić, bo nie stać ich mentalnie na więcej. Beztroskie babranie
> się w (de facto) kiczu.

Świadomość nie prowadzi do odarcia z marzeń tylko z niewiedzy. Sam pchasz się
w to bagno (wiem wiem, pytasz retorycznie) i nic na to nie możesz poradzisz.
Ja mam dokładnie tak samo. Może myślę dalej bo tak jak pisałem to jest całe
moje życie i dzisiaj przeskakuję już szybko poszczególne myśli. Sam muszę
dochodzi do tego lub owego i analogicznie inne osoby muszą dochodzić same.
One, również i Ty, nie dojdą już do tego co ja tylko do czegoś zupełnie
innego, bo to co ja myślę staje się naturalne i łatwe momentalnie. W ogóle
dochodzę do wniosku, że nie można myśleć w kategoriach czasu. Paradoksalnie
zmusza do tego jego szybkość, czyli szybkość przemian, zmian w świadomości.
Stało się jasne jak nigdy wcześniej, że czas zapierdala. Nie można dać się w
to wciągnąć, że ciągle nowy aparat, że trzeba szybko pokazywać swoje zdjęcia,
chwalić się nimi, bo jak nie ty to ktoś inny wpadnie na twój pomysł, a może
już wpadł. To paraliżuje. Przywiązanie do czasu paraliżuje.
Mówię to, dając coś od siebie i bezpowrotnie tracąc, bo zawsze chciałem, aby
do mnie ktoś w ten sposób przemówił. I wiesz, że nie znalazłem takiego
człowieka w całym moim życiu? Tak jakbym siedział w okopie z zaciętym na
strzelaniu karabinem i nikt nie mógł się przebić przez ścianę mojego ognia.
Zacząłem wiec ostrzeliwać się sam żeby dopuścić tych ludzi. Oni mają bagnety,
jakieś machiny wojenne, którymi mogą mnie rozjechać i ukłuć. Wpadam więc na
grupę bo od idących jak czołg bez wizjera Zygmuntów Dariuszów czy jak ich tam
zwał otrzymuję więcej niż od kogokolwiek.
Nie interesują mnie Twoje biadolenia:) Jeśli robisz zdjęcia dla siebie to
uważam, że Twoja krzywda jest naciągana.


> I mam wrażenie, że robicie to z premedytacją, z perwersyjną przyjemnością.

Oczywiście, że tak;)

marek


--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl