szerszen pisze:
>
>
> Użytkownik "Livia" <p...@p...onet.pl> napisał w wiadomości grup
> dyskusyjnych:hruh07$q2o$...@n...onet.pl...
>
>> Otóż to... Już raz tak jechałam i Młody przez całą drogę (niby krótką,
>> ale w korku) przeraźliwie płakał. Wolę tego nie powtarzać.
>
> ale to w takim razie problem wychowaczy, a nie umiejscowienia fotelika

Jako mąż Livii ojciec Mikołaja, pozwól, że sie wypowiem.

Rety, szerszeń, aleś się zawziął potwornie. I oczywiście nie raczyłeś
odpowiedzieć na pytanie...

Mikołaj w opisywanej sytuacji miał 2,5 miesiąca. Wcześniej wielokrotnie
jeździł samochodem smacznie śpiąc. Wystarczał rzut oka na mamę siedząca
obok i lulu. Budził sie na miejscu. Tym razem z tyłu był sam, Livia
stanęła w 20 minutowym korku, słońce świeciło małemu w twarz, mały się
obudził. Mamy już osłony przeciwsłoneczne. Tym razem po obudzeniu zaczął
pokwękiwać a w końcu płakać. Ale nie było możliwości zjazdu na pobocze.
Stąd koncepcja fotelika z przodu. Livia uśpiła by go w minutę. Ma praktykę.

Bo wyobraź sobie, że Mikołaj nie ma problemów ze spuszczaniem nas z
oczu. 15 minut po kąpieli smacznie śpi w swoim wyrku, sam w sypialni.
Budzi się koło 7 rano, wtedy kiedy mi akurat pasuje wstawanie
Jak niania elektroniczna pokaże, że mały się obudzi, nie idziemy do
niego. Zaraz zasypia ponownie.
Nie wymaga noszenia na rekach, nie wymaga ciągłej uwagi itd.

Burzy to Twoje niezwykle pedagogiczne pojęcie o cudzych dzieciach?

Możesz na spokojnie uskuteczniać swoje dyskusje na grupie/forum
dzieciowym, tutaj zwyczajnie odpowiadaj na zadane pytanie :-)

Ach, ulżyło:-)

Pozdrawiam

Seco