W dniu piątek, 9 sierpnia 2019 09:23:34 UTC+2 użytkownik Borneq napisał:
> Przy tworzeniu kompilatora jakiegoś języka mamy kolejne fazy: lekser,
> parser - syntaktyka, semantyka, tworzenie kodu pośredniego...
> Fazę leksera i parsera mam obcykaną.
> Teraz semantyka z gramatyką atrybutywną. Mamy atrybuty dziedziczone i
> syntetyzowalne, Kolejność przechodzenia atrybutów to nie jest zwykłe
> przechodzenie w głąb drzewa, ale zależy od atrybutów, niektóre definicje
> atrybutów są nie do przejścia gdy są cykle, aby stwierdzić cykl , mamy
> złożoność NP. Na szczęście są podklasy gramatyk atrybutywnych, które są
> do przejścia,choć w ogólnym przypadku nie ma gwarancji.
> Gdzie jest przystępnie wytłumaczone jak przechodzić te atrybuty?

Nie znam się, to się wypowiem.

Jeżeli interesowałby mnie ten paradygmat projektowania języków, to pewnie szukałbym w
Dragon Booku
http://www.informatik.uni-bremen.de/agbkb/lehre/ccfl
/Material/ALSUdragonbook.pdf

jednakowoż mnie osobiście dużo bardziej przypada do gustu podejście reprezentowane
przez, nazwijmy to, "szkołę Friedmana", które swój wyraz znajduje np. w książce
Essentials of Programming Languages

https://karczmarczuk.users.greyc.fr/TEACH/Doc/EssPro
gLan.pdf

albo Programming Languages: Application and Interpretation Shrirama Krishnamurthi

https://cs.brown.edu/courses/cs173/2012/book/