Dnia Thu, 02 May 2013 15:22:47 -0700 po głębokim namyśle M.M. rzekł:

> W dniu czwartek, 2 maja 2013 19:26:53 UTC+2 użytkownik firr kenobi
> napisał:
>
>> to gorzej z disasemblowaniem go w tyl
> Kazda instrukcja (wraz ze swoimi argumentami) musialaby zajmowac taka
> sama ilosc bitow. Gdy N poprzednich bitow zawiera liczbe X, to nie wiemy
> czy to jest opcode poprzedniej instrukcji, czy argument "jeszcze
> poprzedniej" instrukcji :)

To jeszcze nic. Mając dowolną labelkę może być wiele dróg, jakimi
program do nich doszedł.

Ale prawdopodobnie proces jest możliwy, tyle nie ze 100% skutecznością.
Języki są kompilowane w dość przewidywalny i schematyczny sposób,
dałoby się zrekonstruować zmienne i graf bloków kodu co już byłoby
przydatnym narzędziem. Potem dałoby radę wyeleminować z grafu te
bloki, które logicznie można odrzucić na podstawie stanu zmiennych
i rejestrów - udowadniając, że program nie mógł do nich dojść.
Można dorzucić zachowany stos poniżej SP, aktualny stos, możliwe
wcześniejsze stosy i przebieg pomiędzy funkcjami, a to co wymieniałem
dotyczy jednak bloku kodu jedenj funkcji, dałoby radę też użyć
rejestrów, które są już "dead", lae zachowały ostatnie użycie,
byle nie float - i ma się pikne narzędzie.

Pomimo tego uważam, że to wysiłek poświęcony złej sprawie.

--
Edek