Ja na razie
> spałem spokojnie mając jeden dysk i kopie najlepszych jpegów na CD i na
> papierze. Jeśli sen przestanie być spokojny, rozważę zmianę strategii
> (oby nie za późno). :-)
>
> --


utrata danych na dysku domowym to jeden z najpiekniejszych momentow w
zyciu.
to tak jakbys sie drugi raz narodzil.
po 2 , 3 dniach zaczynasz rozumiec , ze te dane wogole nie byly
potrzebne , i da sie zyc bez komputera. ba nawet na wyzszym poziomie.
rosjanie wymyslili wodke
nrd -owcy ogrodki dzialkowe
a amerykanie komputer zeby czyms zajac spoleczenstwo.

to dziadostwo w domu jakim nazywmy komputer nie jest potrzebne .
90% czasu przy nim spedzione to zabawa .
Gdyby ten czas poswiecic np jakiejs sensownej pracy dla spoleczenstwa
to nie byloby w kraju bezdombnych zamarzajacych w zimie . gdyby
poswiecie wlasnemu domowi , to kazdy mialby wnetrza jak w palacu.

ja sie utraty nie boje , to co wazne mam na papierze i nie zamierzam
zostac niewolnikiem wlasnego komputera - byc przez niego
terroryzowynym niebezpieczenstwm utraty danych.