On 2010-02-25, Andrzej Kmicic <d...@p...onet.pl> wrote:
>> A fuj, jakie brzydkie spaghetti.
>> #v+
>> sub text_table {
>> my ($two_dim_table) = @_;
>>
>> my ($position, $number, $driver);
>>
>> format STDOUT_TOP =
>> +-----+----+----------------------+
>> | Pos | No | Driver |
>> +-----+----+----------------------+
>> .
>> format STDOUT =
>> | @>> | @> | @<<<<<<<<<<<<<<<<<<< |
>> $position, $number, $driver
>> +-----+----+----------------------+
>> .
>>
>> for my $r (@$two_dim_table) {
>> ($position, $number, $driver) = @$r;
>> write;
>> }
>> }
>> #v-

> Może byc perl ale Nie tak łatwo, nazwy kolumn bane są z nazw kluczy
> tablicy asocjacyjnej. A szerokości kolumn ustalane są dynamicznie w
> zaleznosci od tresci !!!.

Sądzisz że to dużo trudniejsze będzie? Twoja funkcja-perełka w PHP jest
po prostu brzydka i jest bardzo fajnym przykładem na myślenie typowego
PHP-owca: nieeleganckie spaghetti, które się naprawdę źle czyta, gościu
uważa za perełkę. Dlaczego? Bo działa?

--
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot