On 2019-01-14 09:36, Maciej Sobczak wrote:
> [kolejność ewaluacji]
> Nie chce mi się sprawdzać dla innych języków, ale nieustalona kolejność ewaluacji
podwyrażeń jest czymś, co akceptuję jako naturalne,

A ja nie.
Ani to naturalne, a (co najgorsze) wprowadza niejednoznacznosc wynikow.
Wcale tez nie wplywa w zauwazalny sposob na optymalnosc ewaluacji.

> ale nadal różne od tego:
>
> a+b-c
>
> vs:
>
> a-c+b
>
> W pozyższym chcę wiedzieć, że kolejność wykonania jest od lewej do prawej, bo to
sprawia, że te wyrażenia są jednak różne i mają różną dziedzinę.

No wiec zeby to wiedziec/byc pewnym w C/C++ zamiast naturalnego:

d = fun(a) - fun(c) + fun(b);

musisz to napisac tak:

typ tmp_a = fun(a);
typ tmp_c = fun(c);
typ tmp_b = fun(b);
d = tmp_a - tmp_c + tmp_b;

Zadne nawiasowanie (czyli zLispienie C/C++:) typu:
d = ((fun(a)) - fun(c)) + fun(b);
Nie pomoze.
Gorzej! Czasami w niektorych starych kompilatorach
pomagalo/dzialalo (o ile pamietam w starym MC C++ < 6.0),
a to dopiero czynilo pasztet, po przeniesieniu takiego kodu
do nowego czy innego kompilatora :)


> Niemniej - jedna z rzeczy, które mi się podobają w Adzie to właśnie podział
podprogramów na procedury i funkcje. Procedur nie da się użyć w wyrażeniu a funkcje
muszą być w wyrażeniu.

W Algolu i Simuli bylo podobnie (tyle ze tam w ogole nie uzywano
nazwy 'funkcja').
Po prostu funkcje w dzisiejszych jezykach progr. (z wylaczeniem
funkcyjnych) to nie zadne funkcje, ale wlasnie procedury (zbior/grupa
akcji/statementow).
Moze wiec moze to 'stare' 'mocherowe' podejscie bylo lepsze i
logiczniejsze od dzisiejszej 'Nowoczesnosci' ?

AK