"marek augustynski" 4...@n...onet.pl

> Leszku. Może już do tego dobrnąłeś ale jeśli nie to ułątwię Ci sprawę. Ja nie
> jestem mądrym człowiekiem. Jestem prosty jak konstrukcja cepa. Jeśli chcesz mi
> cokolwiek powiedzieć musisz porozumiewać się ze mną prostym językiem, i nie
> koniecznie pisząc dużo. Tzn musisz mnie wysłuchać i odpowiedzieć na moje
> prośby. Wszak to jest Twoja dewiza.
> Wyrzuciłem z tekstu wszystko to co wydało mi się zbędne. Reszta niekoniecznie
> mogłaby być tak długa. Uważam, że sens tego wywodu mogłbyś zawrzeć w dwuch
> zdaniach. A nawet może udałoby się w jednym. Uznajmy więc, że powiedziałeś to
> zdanie i ja już wiem.

Twój język jest aż za prosty -- proponuję naukę ortografii. :)
Zadaj pytanie -- zapytaj o to, czego nie pojmujesz.

Rabiczko (mój były proboszcz) roił sobie budowanie firmy, która miała wypełnić
(nie ona jedna, ale jedna z wielu) lukę po wywaleniu państwowych prezdsiębiorstw.
Był honorowym prałatem JPII i miał ambicje. JPII osobiście miał obejrzeć dokonania,
ale nie zdążył, gdyż zmarł. :) I ja jestem ofiarą tej głupoty.

Mój ojciec (współwłaściciel) mnie wywalił na tak zwany bruk po tym, gdy firma
stanęła u progu zarabiania dziennie dziesięciu tysięcy złotych. (kilku tysięcy
dolarów amerykańskich -- aby nie było pomyłki, co do wielkości rzędu; po
wszelkich odliczeniach -- głodowej :) pensji pracownikom czy ZUS/USowych)

Ojciec mścił się za lata wojny (II światowej, gdy mnie na świecie nie było)
i (idąc za radą Rabiczki) nie godził się z tym, że żyję jak Książę. Problem
w tym, że ja byłem Księciem, ale Arkedocji -- czego życzył mi między innymi
Iszkowski. :) Ale ojciec nie chciał sponsorować Kościoła, a ja -- chciałem.

Droga duchownych była prosta:

-- rodzice wywalają mnie na bruk
-- trochę jęczę, upadlam się, biję w piersi, staję się niewolnikiem ojca i firmy
-- wywalam ojca (choćby i zabijam) i przejmuję firmę
-- robię szmal, oddaję co trzeba (z wdzięczności) księżom
-- żenię się z pewną prześliczną Sylwią (niestety łoże tak
zwane miałem dzielić z jej ciocią)

Moja odpowiedź też była prosta:

-- Zabierz mnie Boże z tego świata.

Bóg jednak pokazał mi dziecko spotkane nad morzem -- zapragnąłem zobaczenia
jego uśmiechu choćby raz jeszcze w swym życiu. Byłem mocny, więc widoki
wojny nie przerażały mnie. Byłem wychowankiem tego Kościoła, wojownikiem!
Dla tego uśmiechu postanowiłem żyć. Duchowni tratowali mój świat, moją
przeszłość, a ja walczyłem, wywarzając być może otwarte drzwi.

Droga wydawała się prosta. Kopania miał obowiązek przyjęcia mnie do pracy,
akurat była dobra obsada rektorska (z Niną Siemieniu i z Rogowskim byłem
na per ty) Nowowiejskiego i Gębczyńskiego znałem -- ten ostatni był mi
coś dłużny, pierwszy werbował mnie wcześniej do swej prywatnej szkoły...

Ale duchowni postawili szlaban a Kopania był zbyt silny. I rozpoczęła się wojna.
Wygrałem ją na samym początku, ale nie wykorzystałem zwycięstwa. Gdzieś około
lata br. Marta pogardziła mną.


Na uczelni w latach dziewięćdziesiątych czułem się jak w domu.
Chciałem zabrać Martę do Białegostoku, wcześniej ożenić się, aby
miała tu dobrze. Pokazać jej i uczelnię, gdzie spodziewałem się
milszego przyjęcia niż to, jakie uzyskałem, i resztę świata.


Gdy stało się jasne, że nie odzyskam uczelni, poprosiłem innych o pomoc.
I uzyskałem ją -- wiele osób chciało zabrać Martę ze wsi do miasta, aby
ją wychować na stosownym poziomie. Oczywiście potrzebna była zgoda rodziców
Marty. Mniej oczywiście -- i moja, za co wdzięczny jestem tym, którzy ją chcieli
zabrać. :)

W roku 2003 straciłem wszystko i wiedziałem o tym, że nigdy nie odzyskam tego, co
utraciłem.

Może kiedyś opiszę wszystko krok po kroku, z datami i opisem wydarzeń. :)
Ale w jakim celu? (; Prawda przecież nie istnieje. ;)



Ja pamiętam to wszystko, co przeżyłem i nie chcę ,,modyfikowania''.
Wole prawdę, nie bolą już mnie wspomnienia wojny z rodzicami czy
z duchownymi. Mogę to wszystko opisać w detalach -- nie zatraciłem
pamięci! Marta boli -- wyrywa się jako pięcioletnie dziecko.

--
.`'.-. ._. .-.
.'O`-' ., ; o.' eneuel@@gmail.com '.O_'
`-: chętnie sprzedam niebitego 75-300 III USM o.`.,
o'\:/.d`|'.;. p \ ;'. . ;,,. ; . ,;.. ; ;. . ,.;\|/....