W dniu 2010-08-25 19:38, Wojciech "Spook" Sura pisze:
> Dnia 25-08-2010 o 18:05:15 Marcin 'Qrczak' Kowalczyk <q...@k...org.pl>
> napisał(a):
>> Mimo wszystko porównałbym to z interpretacją drzewka. Może się okazać,
>> że gra jest niewarta świeczki.
>
> Zastanawiałem się nad tym - złożoność obu algorytmów jest praktycznie
> taka sama, więc w grę wchodzą głównie szczegóły implementacyjne..
>
> Po pierwsze, nie wystarczy samo drzewo wyrażenia. Wyrażenie f(x,y):=x+y
> zostanie rozbite na drzewo, po lewej stronie którego będzie podwieszona
> funkcja f(, jej parametry, przecinek składający je w listę i nawias
> domykający. Jeśli zdecyduję się na interpretowanie tak skonstruowanego
> drzewa, będzie mnie czekać dużo pracy - stwierdzenie, czy lewa gałąź
> jest poprawna,
Pobieznie sadzac, przecinkow, nawiasow juz ma nie byc w AST. To zadanie
parsera. Jesli zrozumialem. Sprawdzenie syntaxu masz zagwarantowane,
semantyke oczywiscie sprawdzasz.

> zdecydowanie o tym, czy dodawana jest funkcja czy
> zmienna, odnalezienie parametrów i wyszukanie ich w prawym poddrzewie i
> tak dalej. To będzie na pewno wolne.

Zrobilem jezyk na Antlr, interpreter to zadna tam VM, tylko wprost
dziedziczy z ich 'tree walker'. W realnych warunkach, jak raz
zapomnialem o optymalizacji, nigdy sobie nie przypomnialem ;)

Te wyrazenie ile razy bedziesz wartosciowal? W wewnętrznej petli CAD-a
lub gry fesnascie tysiecy / sek, czy kilka-naście razy w ogole?

Aha. W filozofii Antlr mozna element drzewa sobie poszerzyc,
odziedziczyc, wiec markery wg twojego pomyslu są do dodania. Co nie
znaczy ze wciskam narzedzie. Interpretacja wprost z drzewa jest naprawde
do rozwazenia. Tyle refleksji na marginesie.