<j...@a...at> napisał:

>[...]
>> >jego powdem jest to , ze migawka otwiera sie od srodka na zewnatrz , a
>> >zamyka od zewnatrz do srodka , czyli srodek obrazu jest nieco dluzej
>> >naswietlany niz brzegi.
>> >[...]
>>
>> Doprawdy? I pewnie jak przymkniesz w aparcie z migawką centralną
>> przysłone,
>> to naświetlasz tylko środek obrazu a zaczerniasz brzegi?
>> Naprawdę mógłbyś zacząć trochę myśleć zanim coś napiszesz.
>>
>doprawdy.
>a tak jest dlatego ze obiketyw rzeczywisty nie jest obiektywem
>doskonalym , w srodku optycznym oobiektywu umieszcza sie przyslone , a
>listki migawki , niezancznie przed lub za. w migawkach centralnych ,
>ktorch listki satanowia jednoczesnie przyslone efekt bedzie mniejszy ,
>ale wystepuje , da sie pomierzyc i zauwazyc - ze skracaniem czasu
>naswietlania przy tej samej przyslonie rosnie nieco vinietowanie .
>[...]

W przypadku aparatów małoobrazkowych i na większe od małego obrazka formaty
rozmiary obiektywu są na tyle duże, że nie ma problemu z umieszczeniem
migawki na tyle blisko przysłony, by efekt ten nie miał znaczenia
praktycznego. W przypadku cyfrowych kompaktów gdzie rozmiary obiektywu są
bardzo małe i już niewielkie odsunięcie migawki od środka optycznego mogłoby
powodować winietowanie stosuje się wspólny mechanizm migawki i przysłony -
obie funkcje spełnia ten sam zestaw blaszek który umieszcza się w dokładnie
wyznaczonej płaszczyźnie wewnątrz obiektywu tak, by nie powodował
winietowania. Oczywiście obiektyw musi być tak zaprojektowany, aby w tej
płaszczyźnie nie znajdowała się jakaś soczewka - w przypadku tanich
konstrukcji gdzie ważniejsze od dobrej jakości są niskie koszty
wyprodukowania warunek ten nie zawsze musi być spełniony - dlatego pisałem o
poprawnie zaprojektowanym obiektywie.


--
Pozdrawiam!
Marek Wyszomirski (w...@t...net.pl)