środa, 18 listopada 2020 o 21:44:48 UTC+1 M.M. napisał(a):

> Z notatnikiem w ręku nie robiłem pomiarów, ale wychodząc z
> Twojego założenia o ludzkiej omylności, nie ma sensu robić takich
> pomiarów, bo bym się pomylił w notowaniu ;-)

To błędny wniosek.
Można dokonywać eksperymentów pomimo tego, że się popełnia błędy.

> Kilkoro dzieci uczyłem tabliczki mnożenia, alfabetu i jak się dobrze
> nauczyły to nie popełniały błędów.

Nie popełniały błędów na zbiorze trenującym, czy na zbiorze testowym?

> Podobnie jak w recytowaniu wiersza z
> pamięci - o ile im się chciało i o ile dobrze się nauczyły to powtarzały bez
> pomyłek.

Sieć neuronowa, o ile "dobrze się nauczy", też będzie powtarzała bez pomyłek.
Owe 95% (czy ile tam) skuteczności nie dotyczy powtarzania.
Wytrenowana sieć dla tych samych danych wejściowych w 100% razy zwróci te same dane
wyjściowe.
(w każdym razie dotyczy to sieci bezinercyjnych, takich jak perceptrony)

> Kiedyś amatorsko tresowałem kota, łapał i aportował zabawkę
> bezbłędnie.

W jaki sposób mierzyłeś błąd? I na ilu próbach?

> Ale powyższy akapit ma się nijak do tego o czym pisałem i nie
> chce mi się sprawdzać, kiedy dziecko myli się raz na 5 recytacji
> wiersza, a kiedy raz na 1000 recytacji. Interesuje mnie fakt, że
> DZIECKO UCZĄC SIĘ DOKŁADNIE (np. tabliczki mnożenia do 10) NIE
> ZATRACA ZDOLNOŚCI GENERALIZACJI W ZAKRESIE DO 20.

OK, to tutaj już jest bardziej konkretna hipoteza (której chyba nadal nie rozumiem).
Czyli twierdzisz, że jeżeli dziecko nauczy się na pamięć, ile to jest 6 * 7, to
będzie również bez problemu w stanie powiedzieć, ile to jest 13*17?

> Nie muszę
> dziecka uczyć tylko 70% przykładów, bo w wieku dorosłym będzie
> miało z mnożeniem w słupku - to było oczywiste. Tymczasem, sztuczna sieć
> neuronowa zbudowana w oparciu o klasyczny perceptron wielowarstwowy, ucząc się
> dokładnie na zbiorze uczącym, zazwyczaj udziela gorszych odpowiedzi na zbiorze
> testowym. Sztuczne sieci neuronowe zbudowane w oparciu o moją architekturę
> mają z tym mniej problemów - tak, chwalę się, jestem dalece niedoskonały ;-)

Ja czasem mam tak, że jak sobie w jesienne wieczory idę przez miasto, to niektóre
worki na śmieci wypełnione liśćmi mój mózg rozpoznaje jako psy.
Serio, jestem na jakimś poziomie całkowicie przekonany, że na ulicy leży pies.
Dopiero jak się wytężę, uświadamiam sobie, że to tylko worek na śmieci.
Czasem jeżeli nawet kilka dni z rzędu idę przez to samo miejsce, i leży ten sam
worek, to niezawodnie rozpoznaję w nim dużego śpiącego bernardyna.

Na dużych zbiorach danych popełnianie błędów jest niemożliwe do uniknięcia.

> > > Po co mi pomiary, przecież to
> > > przykład bardziej ogólnego zjawiska które jest oczywiste.
> > Jakiego bardziej ogólnego zjawiska?
> > I co jest w nim oczywiste?
> To co napisałem wielkimi literami w powyższym akapicie.
> > > Zdrowy, sprawny i wykwalifikowany człowiek niektóre zadania wykonuje
wielokrotnie
> > > bezbłędnie i to przez długie lata, i to nie tylko takie łatwe jak tabliczka
mnożenia.
> > > Kierowca podejmuje decyzje wiele razy na minutę, a może nawet na sekundę.
> > I popełniają błędy.
> Tak, to wszystko ciekawe kwestie, ale odbiegają od tego co chciałem
> napisać.
> > > Niektórzy, co lepsi kierowcy chwalą się wieloletnią bezwypadkową jazdą.
> > To, że ludzie się czymś chwalą, raczej wynika z ludzkiej niedoskonałości, niż z
ludzkiej doskonałości.
> Kolejny temat rzeka.
> > W każdym razie rynek ubezpieczeń nie ma powodów do narzekań.
> Zgoda. Ale mam nadzieję że już jest jasne co mialem na myśli.

No właśnie nie jest :)