"Ergie" <e...@s...pl> wrote:

>> One wszystkie giną w zalewie krzyku i natychmiastowości. Nawet
>> osoby świadome mają z tym problem, bo żeby coś wyłowić, to trzeba
>> najpierw zanurzyć się w tym oceanie krzyku i natychmiastowości. A po
>> takim doświadczeniu nikt już nie wychodzi taki sam - stąd "pokolenie
>> płytkoprzetwarzające", stąd przeczytanie kilkunastu stron lektury
>> staje się wyzwaniem, stąd umysł wychodzi w stanie gorączkowego
>> podenerwowania bodźców, stąd przegrywają wybitne obrazy, które
>> charakteryzują cisza i spokój...
>
> Ale one _zawsze_ przegrywały. Kicz zawsze był bardziej krzykliwy i
> zawsze byli krytycy którzy na siłę promowali inność zamiast jakości.
> Internet jedynie ten efekt spotęgował.
>
> Z drugiej strony nawet jeśli ogólnie powstaje mniej jakościowych dzieł
> to są one znacznie łatwiej dostępne do oglądania, więc IMO sumarycznie
> współczesny człowiek ma znacznie szerszy dostęp do sztuki.


Tak, ale to był właśnie ten drobny pożytek z dawnych elit.
Filtrowały nam zalew bodźców i można się było poruszać w granicach tego,
co poleca elita.

Dziś trzeba samemu łowić w oceanie krzyku, bo i efekty lepsze
(lepsze utrafienie we własne preferencje) i pokusa zbyt wielka, by nie
posmakować tego owocu z drzewa wiedzy. Tylko niestety człowiek
z tego eksperymentu już nie wychodzi ten sam, co dawniej... :)


pozdrawiam

Mariusz [mr.]