Janko Muzykant wrote:
> konkretnie). Nie było dźwięku (albo raczej utonął w gwarze) i tym lepiej
> było widać nie tylko zbiór zasad kadrowania, ale przesuwającą się wagę

...wagę kamer...
think about it.


> kadrów przy dialogach - wraz z ruchem kamery ruch samych aktorów, czasem
> bardzo subtelny ale wyraźnie przyporządkowany celowi.
> Jak już się nacieszymy współczesnymi kadrami z adhd to, mam nadzieję,
> wróci stara szkoła.

Podobno ma to pokazywać dynamikę scen. Wzmagać wrażenia w pościgach itp.
To że Ty nie lubisz, nie znaczy że takie filmy miały by lepszy charakter
gdyby były nakręcone w stylu za którym tęsknisz.
Zresztą jak ucieka ktoś to pomyśl co jest naturalniejsze co widzi - płynna
jazda kamery po szynie czy jednak skaczący obraz?


>> ja rozumiem, artysta ma znać zasady i może (niektórzy mówią powinien)
>> je naruszać. Choć tu nie mam przekonania co do pierwszego ...
> Nie ma znać. Wolno niestety...
> Tak na marginesie - w polskich produkcjach (ale też ogólnych, choć my to
> chyba w tym przodujemy), muzyka też już ma adhd. Klip 15 sekund pościgu
> i wątek na sto bębnów, po czym 15 sekund seksu i jakiś łzawiec oazowy
> ''kocham cię zajebiście''. Bigos po prostu...

Powiedz czemu jesteś takim malkontentem? Techniki o których mówisz mają
wzmóc wrażenia. To jak byś poszedł do kina z disneylandu i wyszedł
niezadowolony, bo dodatkowe efekty są, a Ty sobie nie życzysz. Ja bym Ci
powiedział w zamian - nie idź, nie patrz, czemu się przejmujesz, że
dzisiejsze filmy Ci nie odpowiadają?

d.