nb pisze:
> at Mon 26 of Oct 2009 21:35, Jacek Czerwinski wrote:
>
>> zdjęcia z
>> szerokiego kąta'. Miałem na myśli taki intensywny emocjonalnie
>> reportaż, wchodzenie miedzy ludzi, wyciągnięte ręce, gesty, emocje,
>> środowisko (np. narzędzia) pracy

>>
>> Jedna galeria, drugi obiektywny portal i niemal nic. Moda przeminęła?
>> Czegoś nie zauważyłem, że się skończyło?
>
> Wydaje mi się, że coś takiego było w nadmiarze w czasopismach z lat '70.
> "Perspektywy", albo "Radar" albo w obu. Do dzisiaj mam przesyt, nie
> lubię szerokiego kąta i ostrości na całej powierzchni.
> Być może ta przypadłość jest powszechna.

Ja się karmiłem pismem "Ameryka", wydawało to w dobry gatunku po polsku
USA i było jakimś cudem dozwolone przez komuchę (za cenę nie poruszania
tematów konfliktowych), dostępne w kioskach po znajomości w gierkowskim
PRL-u. U schyłku tylko w sprzedaży wiązanej z Krajem Rad (zw.Rajem
Krat), potem (ok.80) wcale.
Dużo cz-b (tzn z wyboru, nie z konieczności jak u nas), dużo ziarna,
światło zastane, poruszenia, lub ostrość i szeroki kąt (lub długie tele
na preriach o zachodzie słońca, też maniera). W treści zostały mi
sytuacje ludzkie prowincjonalnej ameryki (reportaż). A o istnieniu
Ansela Adama, Doroty Lange i innych stamtąd sie dowiedziałem.

Wracając do tematu: sprzętowo potrafię dojrzeć do mocno szerokiego za
miesiąc lub kilka (zależy z jakiej półki zaplanuję), ale gdzieś w głowie
hamulec 'nie wpier..laj się między ludzi' pozostaje ....