> I ty i Andrzej - obaj przeginacie z tą idealną ostrością i
> koniecznością, aby pierwsze zdjęcie było ostre, bo to "ta chwila".
> Przepraszam bardzo, ale nie mówimy tu o fotografii reporterskiej, gdzie
> coś się dzieje raz.

Byzydura, panie Hrabio. Byzydura!

Zawsze bedzie jeszcze jeden Tour de Pologne, zawsze bedzie
kolejny pozar, zawsze bedzie wszystko mozna jeszcze kiedys sfotografowac.
Tylko nie ten moment, w ktorym Twoja pociecha po raz pierwszy
sie usmiecha, stawia pierwszy krok, je pierwsza w zyciu truskawke...

> Tutaj fotografujemy dziecko siedzące sobie, lub
> chodzące po pokoju i bawiące się. Zdjęcie zrobione za
> 5 sekund, czy minutę, nie będzie się niczym istotnie różnić
> od tego pierwszego

Zaczynam uwazac, podobnie jak Andrzej, ze raczej dzieci nie posiadasz.

> chyba że spodziewacie się jakiegoś niebywałego zdarzenia,
> ale wtedy i tak pozostaje strzelanie serią,

Rzecz w tym, ze dla rodzica zdumiona mina pociechy pierwszy
raz widzacej banki mydlane JEST niebywalem zdazeniem.

A przynajmniej powinna byc... ale to juz NTG ;)

> A z drugiej strony - pewnych zdjęć nie ma sensu na siłę robić przy
> papierowej GO. Niekoniecznie doda to walorów zdjęciu, a zepsuć może
> bardzo łatwo. Po prostu staranniej dobierajmy tło, na jakim
> fotografujemy.

Em... jakby Ci to powiedziec... NIEDASIE. Male dziecko to nie
krasnal ogrodowy, nie da sie ustawic go na tle ladnych krzaczkow,
buzia do slonca i poprosic, zeby usmiechalo sie przez pare minut.

pozdrawiam przekornie,
Vituniu.