Użytkownik "Mateusz Ludwin" napisał w
Rzecze J.F:
>> Wystarczy niewielka falka i pochylenie powierzchni, zeby z promien
> odbity od innego miejsca nadal trafil w obiektyw.
> To samo zjawisko w kierunku poprzecznym jest juz mniejsze.
>
>No niekoniecznie, bo jeśli sobie wyobrazisz takie fale w postaci
>"tacki na
>jajka" (żeby uogólnić kierunki, bo nigdy nie patrzysz idealnie
>prostopadle),
>to światło powinno się odbijać do obserwatora na dużo szerszej
>powierzchni,
>a tutaj słupy są pionowe i tak szerokie, jak obiekt.

Nie wiem czy uda sie wytlumaczyc bez rysunku:

1) spojrzmy na sprawe z boku: latarnia powiedzmy 10m wysokosci nad
woda, obserwator 10m wysokosci w odleglosci 200m.
woda idealnie plaska - swiatlo sobie pada pod katem 6 stopni (5.7391..
dokladniej mowiac) w polowie, odbija sie pod tym samym katem, wpada do
obiektywu.
pochylmy wode o 1 stopien - to teraz promien odbity jest 8 (lub 4)
stopnie od poziomu.
Nie wnikajac juz w ktorym miejscu trzeba odbic promien - roznica na
obiektywie jest 2 stopnie.

2) a teraz spojrzmy na sprawe od czola, tzn od obiektywu. 200m na
wprost/na osi mamy lampe. 10m ponizej osi - lustro. Obu tych
odleglosci nie odczuwamy, ale one sa.
przechylmy lustro o 1 stopien w bok. Punkt odbicia sie przesunie, tak
aby lampa, oko i normalna do lustra byly w jednej plaszczyznie.
tylko ze wysokosc naszej osi nad lustrem jest 10m. to pochylenie
przestawi punkt odbicia o 17cm w bok. Ale obserujemy z odleglosci
100m, wiec rozmiar katowy jest ok 0.1stopnia.

J.