On 14/07/2014 08:38, Maciej Sobczak wrote:
> W dniu niedziela, 13 lipca 2014 21:05:40 UTC+2 użytkownik Andrzej
> Jarzabek napisał:
>
>> A np. firmy dzisiaj nie maj� 1000 razy wi�cej klient�w,
>
> Facebook, Twitter, Google, Amazon - zdaje się, że mają.
[...]
>> 1000 razy wi�cej pracownik�w
>
> Foxconn?

Pomijając, że użytkownicy Google, Twittera czy Facebooka nie są
klientami tych firm, pomijając że Foxconn raczej nie zatrudnia
dziesiątek milionów pracowników, to wydawało mi się, że z kontekstu
jasne jest, że nie o ten kwantyfikator chodzi. Kiedyś firmy, które
miały, powiedzmy, 20 tysięcy pracowników i obsługiwały wypłaty dla nich
wszystkich na komputerze o mniejszej mocy obliczeniowej niż dzisiejszy
smartfon z dolnej półki programem napisanym w jakimś COBOLu czy innym
PL/I. Dzisiaj też istnieją firmy takiej wielkości, a nawet mniejsze,
więc, czemu program napisany w Pythonie nie miałby dać rady robić tego
samego? To samo z ilością klientów (instytucjonalnych np.), ilością
produktów itd. I to nie tylko, że te firmy istnieją, ale raczej to one,
a nie Amazony i Foxconny są normą.

>> ani nie produkuj� 1000 razy wi�cej �rubokr�t�w.
>
> Śrubokrętów faktycznie nie produkują, bo teraz się produkuje
> smartfony

Poważnie? Nie tak dawno kupowałem śrubokręty, mówisz, że to wszystko
reszty z magazynów sprzed 30 lat?

> Natomiast pomijając te skrajności mamy inny problem - firmy, nawet te
> średnio-mniejsze, chcą *wiedzieć* 1000x więcej, niż kiedyś. 30 lat
> temu żadna firma nie śledziła ruchu gałek ocznych swoich klientów, a
> teraz wszyscy chcą to robić.

Nie wszyscy, np. ta firma, w której pracuję, wcale nie chce. Co więcej,
nawet gdyby chciała, to nie znaczy, że każdy kawałek oprogramowania
używany w firmie ma się akurat tym zajmować.

> I dlatego firma, która może w ciągu 30
> lat nie powiększyła swojego zatrudnienia i nie produkuje 1000x więcej
> śrubokrętów, potrzebuje (?) dzisiaj 1000x więcej mocy obliczeniowej.

To mówisz, że te śrubokręty, co je kupiłem, śledzą gałki moich oczu?

> Tzn. tylko mysli, że potrzebuje, ale w sumie z naszego (IT) punktu
> widzenia nie ma znaczenia, czy faktycznie potrzebuje, czy tylko myśli
> - tak czy inaczej trzeba im to przetworzyć.
>
> I teraz powstaje pytanie, czy należy to robić w Pythonie.

Jeśli taniej i szybciej potrafisz dostarczyć temu, co myśli, że
potrzebuje, to, co myśli, że potrzebuje (albo potrafisz go przekonać, że
potrzebuje), to czemu nie?