"Mariusz [mr.]" <l...@i...wp.pl> napisał:

>[...] Można przypuszczać, że jakość optyki będzie gorsza, tzn. przy
>zachowaniu tej samej technologii i "staranności" ilość i rozmiar defektów
>szkła na mm^2 pozostanie taka sama (bo niby dlaczego defekty też miałyby
>się dwukrotnie "obkurczyć" :)) , zatem jakość szkła jako całości ulegnie
>pogorszeniu.
>[...]

To nie jest takie proste. Technologia wykonania soczewek na pewno będzie
musiała być inna - z jednej strony zapewniająca mniejsze tolerancje
wymiarów, z drugiej - przy mniejszych rozmiarach często soczewkę jest
wykonać łatwiej (bo np. dużo mniejsze są problemy z naprężeniami termicznymi
podczas odlewania mniejszych elementów szklanych z których później szlifuje
się soczewki). Jak juz pisałem - moja znajomośc optyki jest skromna, ale
ogółnie w technice panuje zasada, że dla każdego elementu istnieje pewien
zakres rozmiarów przy którym wykonuje się go stosunkowo łatwo, zaś wyjście
poza ten zakres (i to w dowolnym kierunku - zarówno poprzez zmniejszanie jak
i zwiększanie wynmiarów) powoduje narastanie trudności.

> Myślę, że można to zaobserwować w odwrotnej zasadzie - im większy
> format, tym lepiej toleruje defekty obiektywu = jeden z powodów, dla
> którego zaczynano od dużych formatów, a dopiero z czasem udawało się zejść
> na coraz mniejsze.
>[...]

Sądzę, że zaczynano od dużych formatów z nieco innych powodów - w
zamierzchłych czasach fotografii nie stosowano powiększalników, a odbitki
wykonywano ze szklanych negatywów jako stykówki - to skutecznie ograniczało
od dołu stosowane formaty. Drugim ograniczeniem była jakość dostępnych
wówczas emulsji śwkiatłoczułych - jednorodność i wielkość ziarna.


--
Pozdrawiam!
Marek Wyszomirski (w...@t...net.pl)