On 06.12.2015 19:47, Borneq wrote:
> W dniu 2015-12-06 o 17:26, bartekltg pisze:
>> Czasowo jest gorsze.
>> Pamięćiowo najprawdopoobnij też (ile na raz okien będzie otwartych?),
>> a te dodatkowe 32 bity chyba nie są takim wqielkim narzutem, skoro
>> jadna liczba przyopada na okno (bardziej skomplikowaną strukturę).
>
> Jak to dokładnie będzie wyglądało? Przypuśćmy że mamy tablicę 256
> wartości uint32_t, na razie pustą. Poza tym jedną liczbę oznaczającą
> numer uchwytu do pobrania, gdy nic nie będzie w kolejce. Na początku ta
> liczba jest 0, potem 1,2..99. zwalniamy 5, potem 2, potem 7.
> W kolejce jest 5,2,7 w takiej kolejności, nie koniecznie kolejności
> wzrastających id. Allokujemy: bierzemy 5, itd. aż gdy kolejka będzie
> pusta to bierzemy 100 ?

class numerkomat{
uint32_t nastepny_numrek;
stack<numerek> data;
public:
numerkomat();
void numerek daj_numetek(){
zwroc_numerek( numerek x) {

};

numerek numerkomat::daj_numetek(){
if (data.empty()) napelnij_numerkami( nastepny_numerek*2);
numerek wyn = data.top();
data.pop();
return wyn;
}

void numerek numerkomat::zwroc_numerek(numerek x ){
{
data.push(x);
}


numerkomat::numerkomat()
{
napelnij_numerkami(100); //magiczna liczba, poprawić
}

void numerkomat:: napelnij_numerkami( numerek do_ilu )
{
for (numerek n = nast_numerek; n != do_ilu; n++)
{
data.push(n);
}
}


Dziel problem na poziomy. Powyżej masz klasę, która przydziela
numerki (nietestowana, szkicowana na kolanie). Tu używa std:stack.
W 20s podmienisz to na std:queue lub własną kalsę będącą cyklicznym
buforem zbudowanym na vectro (co jest drugim, zupełnie niezależnym
i niekoniecznie potrzebnym zadaniem).

Pewnie warto by też klasę numerek napisać tak, aby była niekopiowalna,
i tego typu obekty produkować tylko wewnętrz numerkomatu.
Trzeba by wtedy zmienić implementacje i wywołanie napelnij_numerkami,
ale za to użytkownik nie strzeli sobie w stopę tak łatwo, np zwracajkąc
ręcznie wpisaną liczbę.

pzdr
bartekltg