>>>> Lampa od dawna juz wie jaka jest odleglosc ostrzenia. Niestety bez
>>>> mozliwosci analizy refleksyjnosci materialu za pomoca urzadzen rodem
>>>> ze Star Treka nijak ta informacja nie wystarcza do okreslenia sily
>>>> blysku.
>>>
>>> Czy aby na pewno? Przecież to zwykła matematyka, z którą powinien
>>> sobie poradzić każdy aparat.
>>
>> Oczywiscie, ze zwykla matematyka. Tylko ,ze sila blysku nie jest
>> wylacznie pochodna odleglosci/przyslony. Wyobraz sobie np. robienie
>> zdjecia komus kto ma matowy makijaz i komus kto ma spocona skore.
>> Ekspozycja w obu przypadkach bedzie rozna. A co z fotografowaniem
>> przedmiotow matowych/odbijajacych swiatlo.
>
> Widzisz, cała idea pomiaru światła padającego właśnie polega na
> ignorowaniu stopnia odbicia jakie mają różne przedmioty. A naświetlanie
> na "odległość" jest właśnie czymś co leży najbliżej pomiaru światła
> padającego.

Ok. To na chlopski rozum - dlaczego aparat ma skomplikowane
wielopunktowe swiatlomierze z roznymi algorytmami usredniania, ktore
wybiera sie stosownie do sytuacji, skoro wystarczylby czujnik mierzacy
oswietlenie + odleglosc do przedmiotu i juz mielibysmy ekspozycje?

Ciagle wydaje mi sie, ze lepiej jest kontrolnie blysnac i zarejestrowac
ile swiatla wraca stosownie do tej informacji korygujac parametry
ekspozycji niz bazowac na samej odleglosci i zalozeniu, ze mamy do
czynienia z typowa sytuacja. W kazdym razie lampy od dawna maja juz
pelne informacje dotyczace ustawien parametrow, odleglosci od
przedmiotu, a nawet zastosowanej ogniskowej, a bledy naswietlania
sugeruja, ze te informacje sa niewystarczajace. W koncu gdyby to bylo
tylko proste rownanie typu natezenie swiatla maleje z szescianem
odleglosci to przeciez w tak prostym wzorze nie ma miejsca na bledy...