Użytkownik "bartekltg" <b...@g...com> napisał:

> A, jeszcze jedno, tutaj nie musimy używać set<int>, bo to rzeczywiście
> nam nieźle zwolni.
> Weźmy trudniejszą wersję, czyli pytacz chce przetwarzać liczby
> w takiej kolejności w jakiej są w tablicy, tylko pominąć już raz
> przetworzone. Ale skoro liczby mamy dane z góry, możemy je sobie
> skopiować, posortować, (opcjonalnie machnąć std::unique aby pozbyć
> \się duplkatów z posortowanej wersji). Do tego trzymamy tablicę
> booli (vector<bool>) o tej samej długości.
>
> Dostając liczbę, wyszukujemy ją binarnie w pomoczniczej posortowanej
> tablicy, sprawdzamy czy bit w teblicy booli jest zapalony.
>
> Będzie szybsze niż operacja na drzewach, i prawdopodobnie zajmie
> mniej pamięci niż obie pozostałe wersje.
> Prawdopodobnie, bo dla złośliwego przypadku - bardzo dużo podobnych
> danych, ale niewiele różnych liczb, lepiej jest tworzyć
> pomocniczy zbiór na żywo.

Po co tak skomplikowanie ?
Mozna bardzo prosto.
1. Pytacz tworzy (pustego) seta (np.hash-seta)
2. Pytacz idzie/iteruje sobie po tablicy intow.
Dla kazdego inta sprawdza czy jest w secie
jesli tak to: vec[i] := wartosc markujaca "nic" (jakies MAX_UINT albo cus)
jesli nie to: dodaje wartosc vec[i] do seta
3. i += 1

Ma zarowno wektor zmodyfikowany "w miejscu" (rozumiem, ze tak chcial), a i kolejnosc
zachowana.
Wydajne, proste, niezalezne od postaci/implementacji seta.

PS: Oczywiscie mozna jeszcze inaczej: nie markujac "nic" tylko biezacy kompiujac
vec[i] za ostatni niepowtarzalny (pamietajac wczesniej jego indeks) ale po co/to
zalezy ?
Byc moze lepiej/prosciej pozniej odfiltrowac przy iteracji te elementy z "nic"

AK


---
Ta wiadomość została sprawdzona na obecność wirusów przez oprogramowanie antywirusowe
Avast.
https://www.avast.com/antivirus