On Monday, September 26, 2016 at 5:09:27 PM UTC+2, Stachu 'Dozzie' K. wrote:
> On 2016-09-26, M.M. <m...@g...com> wrote:
> > On Monday, September 26, 2016 at 11:03:00 AM UTC+2, Stachu 'Dozzie' K. wrote:
> >> On 2016-09-25, M.M. <m...@g...com> wrote:
> >> >> W swoim rozumowaniu mieszasz ze sobą wiele rzeczy.
> >> [...]
> >> > Wydaje Ci się że coś mieszam.
> >>
> >> Nie "wydaje mi się", tylko "widzę jak używasz terminów". Podpowiedź:
> >> nieprawidłowo.
> >> [...]
> >
> >
> > Co jest nieprawidłowego w stwierdzeniu: że istnieje algorytm sprawdzający w
> > skończonym czasie czy dany program na komputerze zakończy się, czy nie?
>
> Nieprawidłowo używasz między innymi terminów "problem stopu" (w tym
> poście niżej; problem stopu to trochę co innego, niż próbujesz mi wmówić
> w tej dyskusji) i "model obliczeń".
>

Dla mnie problem stopu to ustalenie czy dany ciąg instrukcji zakończy
się dla każdego zbioru danych wejściowych. Jaki tutaj widzisz błąd?
Na jednej taśmie jest ciąg bitów-odpowiedzi, na drugiej są ciągi
instrukcji - programy. Obie taśmy są wypełnione po nieskończoność,
stanowią program do ustalania czy program się zakończy czy nie. Jedyny
problem, to wypełnienie odpowiednimi wartościami tablicy z odpowiedzi.
Gdy program, dane wejściowe i dane robocze mają dowolnie duży, ale
ograniczony rozmiar, to oczywiście obie taśmy może zbudować trzecia
MT. Gdy nieskończony... myślę że też może, ale jest to trudniejsze.
W chwili obecnej nie jest znany taki algorytm.

Dla mnie nonsensem jest mówienie że problem stopu jest nierozstrzygalny,
tylko dlatego, że program o mniejszym rozmiarze nie może ustalić czy
program zakonczy się program o większym rozmiarze - a dowód tylko tyle
mówi.

Pozdrawiam