On 2016-09-26, M.M. <m...@g...com> wrote:
>> >> >> W swoim rozumowaniu mieszasz ze sobą wiele rzeczy.

>> >> > Wydaje Ci się że coś mieszam.

>> >> Nie "wydaje mi się", tylko "widzę jak używasz terminów". Podpowiedź:
>> >> nieprawidłowo.

>> > Co jest nieprawidłowego w stwierdzeniu: że istnieje algorytm sprawdzający w
>> > skończonym czasie czy dany program na komputerze zakończy się, czy nie?

>> Nieprawidłowo używasz między innymi terminów "problem stopu" (w tym
>> poście niżej; problem stopu to trochę co innego, niż próbujesz mi wmówić
>> w tej dyskusji) i "model obliczeń".

> Dla mnie problem stopu to [...]

I właśnie dlatego używasz tych terminów nieprawidłowo: twoje wyobrażenie
na temat znaczenia terminu nie zgadza się z tym, co faktycznie się pod
tym terminem kryje.

> [...] problem stopu to ustalenie czy dany ciąg instrukcji zakończy
> się dla każdego zbioru danych wejściowych. Jaki tutaj widzisz błąd?

W tym, że problem stopu to zadanie stworzenia *uniwersalnego* programu,
który rozstrzyga, czy zadany mu na wejściu program się zatrzyma.

Jeśli nagle ograniczasz maksymalny możliwy rozmiar programu wejściowego,
to w ogóle bez sensu jest mówić o problemie stopu na poziomie
teoretycznym, bo wtedy mamy do czynienia z czymś, co nie potrzebuje
maszyny Turinga/RAM/lambda ani gramatyki kontekstowej, ani nawet
bezkontekstowej: wystarczy wyrażenie regularne.

> Dla mnie nonsensem jest mówienie że problem stopu jest nierozstrzygalny,
> tylko dlatego, że program o mniejszym rozmiarze nie może ustalić czy
> program zakonczy się program o większym rozmiarze - a dowód tylko tyle
> mówi.

Jasne, najpierw podaj swoją własną, niezgodną z oryginałem definicję,
a potem twierdź, że problem jest rozstrzygalny.

Wiesz co? Ić stont być laikiem gdzie indziej.

--
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot