> Jaka jest różnica między jakością z cibachromu a między najlepszym
> wydrukiem cyfrowym.

Wszelkie powiększenia w technologii mokrej - cibachrome, czy tam
cipachrome to ZŁO! Dawno, dawno temu, powiększenia fotograficzne
wykonywano w szlachetnych procesach pigmentowych - takich jak proces
Fressona czy Carbro - opartych na naturalnych minerałach pochodzacych
prosto z ziemi, stanowiących tą samą materię, którą rejestrujemy na
fotografiach.
Zostały one jednak wyparte przez gówniane mokre procesy barwnikowe,
przy których wprawdzie obitki niemal blakną w oczach zaś oparte są na
związakch syntetycznych, toksycznej chemii i metalach ciężkich, ale
było toto tanie, a przede wszystkim szybkie - wykonywanie jednego
powiększenia przez 12-13 godzin nie było zbyt zabawne.

W latach 90 ubiegłego wieku w firmie Evercolor postanowiono wrócić do
korzeni i opracowano sensowny proces wykonywania odbitek pigmentowych,
tyle że zabrano się za to troszkę za późno i skończyło się klapą. Na
szczęście wysiłek nie poszedł na marne - dawnymi pracownikami z
Evercolor szybciutko zainteresowały się firmy wprowadzające właśnie na
rynek drukarki pigmentowe...

Obecnie nie ma się co czarować - można oczywiście iść w zaparte i
zgodnie z zasadą inż. Mamonia twierdzić, że jedyne co tak naprawdę
jest zajebiste to odbitka wykonana w procesie mokrym, którą znamy i do
nędzy której przyzwyczailiśmy się przez lata. Natomiast obiektywnie
rzecz biorąc druk pigmentowy jest techniką szlachetniejszą, czystszą,
organiczną, ekologiczną, stabilną, powtarzalną, o wyższej
rozdzielczości i ostrości rysunku, kolosalnej palecie dostępnych
mediów, świetnej kontrastowości, olbrzymiej palecie możliwych do
uzyskania barw. Ogólnie jeśli ktoś naprawdę potrafi świadomie
wykorzystać potencjał nowoczesnej cyfrowej świetlni, to uzyska efekt,
który ma takie wizualne pierdolnięcie, że urywa łeb z płucami, a przy
tym zachowa swą świetność przez dziesięciolecia.