Taka juz natura obrysu, ze w koncu punkt poczatkowy staje sie
ostatecznie punktem koncowym.
Dosc oczywistym rozwiazaniem wydaje sie wybor kolejnego punktu na podstawie
wektora przemieszczenia od poprzedniego punktu do punktu biezacego i odrzucanie
rozwiazan, w ktorych zmiana kierunku przekracza, powiedzmy, 90 stopni w lewo
albo prawo (moze byc i wiecej, nawet i 179 stopni w skrajnym przypadku)

Byc moze jeszcze prostsze byloby po prostu wyszukiwanie zbioru wszystkich
mozliwych punktow. W idealnym przypadku bedzie to po prostu zbior dwupunktowy,
i teraz wystarczy z niego odrzucic poprzedni punkt. W przypadku nieidealnym
(gdy bedzie n punktow w zbiorze) byc moze najlepiej byloby wybrac punkt
najbardziej odlegly od poprzedniego, ceteris paribus.