W dniu 2014-08-21 10:12, Marek pisze:

> zastanawiam... może inna pora dnia: wschód / zachód albo jakieś chmury
> na niebie wystarczyłyby by dociążyć górę? Jednakże obawiam się w takim
> przypadku efektu oczopląsu - powstają dwa konkurujące ze sobą obrazy na
> jednym zdjęciu.

Znając mechanikę, lub inaczej, to co z mechaniki oka pamiętam, bo
przekułem to na własną filozofię i mogę się mylić popatrzymy na horyzont
i zachód słońca. Od lewej do prawej. Następnie po skosie w dół, tam
będzie pusto więc wzrok "poleci" w prawo i tam są kamienie. Tu znów oko
wędruje do góry kadru. W oryginale trafia na niebieską pustkę wody, bez
odczucia głębi (to może dlatego jest odczucie "pusto dość") i zaczynamy
przyglądać się kamykom. Czasem uciekając w głębie. Analizujemy, że to
kamienie nad wodą a nie pod i wrażenie głębi jest.

Obecność chmur czy stateczku na horyzoncie odciąga wzrok od kamieni.
Kolorowy zachód słońca sprawi, że na kamienie popatrzę mniej lub... będę
skakał między kamieniami a zachodem. Oczopląs gwarantowany.

Wniosek mi się nasuwa. Jeżeli chcę zainteresować treścią nie uciekam od
przyjętych kanonów. Jeżeli formą - gwałcę zasady. Cała sztuka to pewna
równowaga. Wstawienie tutaj mojego uporu tytułowania zdjęcia jest
dociążeniem słabszej strony tej równowagi.

No ale to już ciężka filozofia. Szczególnie, że na odbiór zdjęcia składa
się bardzo dużo czynników. Nie ma co się pocieszać... rozmiar ma
znaczenie. :D

Zachód słońca (o ile kompas pozwoli) z odbiciem w wodzie. Refleks
"prowadzący" oko po skosie w dół... ale zaraz, to już zupełnie inny
temat, inne zdjęcie, inne odczucia, dużo więcej kolorów, świateł...
materiał na następny odcinek. ;)

Brat


---
Ta wiadomość e-mail jest wolna od wirusów i złośliwego oprogramowania, ponieważ
ochrona avast! Antivirus jest aktywna.
http://www.avast.com