> > A bo jak słyszę takie coś, że "fotografia przestaje być centrum a
> > wraca na swoje miejsce - jako uzupełnienie" od razu mi się nóż
> > otwiera. Fotografia tak jak i inne dziedziny jest osadzona w myśli.
> > Zgadzam się, że przez lata bywała na nieswoim miejscu, ale nie zgadzam
> > się, że jest uzupełnieniem. Ona stanowi jakieś tam centrum, jedno z
> > wielu.
>
> Fotografia w myśli? Rozumiem fotografia jak sposób ujawnienia swoich
> myśli, przekazania ich, czy choć utrwalenia czegoś co wyzwoli jakieś
> myśli.

Nie o tym mówię


> No ale "w myśli"?

Masz kolor, pędzel i płótno i tylko od ciebie zależy co z nimi
zrobisz. To znaczy "osadzenie w myśli".
A fotografia? Jest obrazem rzeczywistości. Używamy obiektywu, aby na
płaskiej powierzchni o wymiarach kilku centymetrów kwadratowych złapać
odbicie otaczającego świata. To już jest kopia, więc powinniśmy zrobić
wszystko, żeby wynikłe z niej ograniczenia były ostatnimi. Z mojego
punktu widzenia fotografia nie oparta o prosty przekaz jest dowodem na
brak umiejętności posługiwania się pędzlem. To również jest myśl.


> Fotografujesz dlatego że inaczej się nie da czegoś uzewnętrznić, a nie
> dlatego że akt fotografowania nadaje jakiś sens obiektowi czy zdarzeniu.

Dokładnie. Wybieram fotografię, ponieważ pokazuje ona rzeczywistość w
sposób prosty i pod postacią obrazu zatrzymanego. Jeśli wiesz, że ja
zrobiłem tą fotografię tzn. że ja nadałem jej sens. Obiekty czy
zdarzenia uwiecznione poprzez fotografię mają swoje znaczenia od niej
niezależne.

marek