W dniu 2010-11-27 15:15, Jakub Jewuła pisze:

> Toz o tym pisze - jak nalejesz wody to szybko rob zdjecia
> bo za dzien-dwa bedzie na bank zakwit pierwotniakow czy innych
> glonow i nic nie zrobisz. A jak juz sie woda wyklaruje to
> rosliny beda dwa razy wieksze i kompozycja poszla sie pasc ;)

Tak jak już napisano nikt nie wpuszcza ryb do takich akwariów zaraz po
zalaniu. Zanim się zacznie coś zarzucać należało by się zaznajomić z
tematem.
Po zarobieniu kompozycji należy dać dojść do siebie zbiornikowi. Na
efekt końcowy składa się masa czynników i o kunszcie wykonawcy niech
świadczy to że końcowy efekt jest widoczny po dłuższym czasie.
Te zbiorniki to efekt masy składników, ogromną rolę odgrywa podłoże i na
ten temat powstały setki teorii, zresztą Amano sprzedaje między innymi
podłoża.
Faktycznie co powala w tych zdjęciach to krystaliczność wody i brak
glonów, jako ciekawostkę powiem te zbiorniki są wielokrotnie mocniej
oświetlone niż tradycyjne, są mocno zarośnięte roślinnością. Roślinny
tak szybko rosną że zaczyna brakować CO2 do fotosyntezy i dlatego
stosuje się między innymi nawożenie CO2.
Tą krystaliczność wody uzyskuje się między innymi dzięki podmianom wody,
podłożu i odpowiednim dobrze flory i fauny. Zresztą nawet Amano dorobił
się swojej odmiany krewetek które służą do walki z glonami, można
umieścić glonojady z gatunku Otocinclus affinis.
Wiele pięknych zbiorników przechodziły zmasowane ataki glonów i tylko
doświadczenie i cierpliwość hodowcy zaprowadziły go wykrystalizowania
się upragnionej aranżacji.
Sam Amano wspomina że zanim osiągnął aktualny poziom przez masę lat miał
ciągłe niepowodzenia, dziś ma przedsiębiorstwo które pozwala się masą
amatorów otrzeć o jego geniusz.

Czy ta estetyka jest fajna czy nie, nie nam to oceniać. Należy zwrócić
na kontekst kulturowy w jakim powstała, Japonia to trochę inny świat.
Czy widzieliście ich ogrody, właśnie idea akwarium naturalnego nawiązuje
do japońskiej sztuki ogrodniczej Wabi-sabi. To inna kultura oraz estetyka.

Nie rozumiem jednego, promowania że moje jest najfajniejsze. Zresztą
widziałem te super europejskie zbiorniki wielokrotnie ;) i faktycznie
rozumiem że prace pana Amano mogą wywoływać niezdrowe emocje,
szczególnie jak się po prostu nie ma na to hobby czasu ;).

Zresztą Amano jest ciekawym przypadkiem tego co poruszył dziś MG, tylko
ludzie schodzący z utartej ścieżki osiągają coś wyjątkowego. A że przez
jakieś grupy pozostają nie zrozumiani to cóź, taka ludzka natura.

Jeśli kogoś jeszcze interesuje akwarystyka to ciekawą teorię głosi Diana
Walstad o zbiornikach które same się utrzymują. Ale to temat na inną
grupę ;).

--
Pozdrawiam,
Bartko.