> najlepiej na tej samej klatce , jesli nie bylo multiexpozycji to na
> dwoch klatkach  i zlozyc w powiekszalniku dwa negatywy.
> a zlozenie dwoch negatywow to byla zabawa.

druga mozliwosc jesli sie robilo malym obrazkiem ( trudne skladanie
negatywow , praktycznie niemozliwe)
to zrobienie dwoch oddzielnych zdjec bez zaslaniania okna
jedno naswietlone na ciemny pokoj , czyli okno wyjdzie przeswietlone
( biala plama )
i drugie naswietlony na jasne okno czyli krocej , pokoj bedzie
niedoswietlony.

i skladanie w powiekszalniku na papierzy
czyli najpierw naswietlenie na papier tego negatywu naswietlanego na
pokoj , przy jednoczesnym zamaskowaniu pod powiekszalnikiem okna a
potem wymiana negatywu w powiekszalniku i naswietlenie szczegoilow za
oknem przy zamaskowanej uprzednio naswitlonej czesci papieru.

w sumie przy posiadaniu nieco wprawy wygodne do przeprowadzenia, ale
mogly byc widoczne przejscia na krawedzi naswietlanch pol przy kazdym
naswietlaniu inaczej. - w kazdym razie klopotliwym bylo robienie
wiekszej liczby odbitek w ten sposob.

w cyfrze jest to problem rozwiazywalny natychmiast dzieki hdr , albo
technice maskowania poziomow.