On 24 Sie, 14:09, Paweł Kierski <n...@p...net> wrote:

> W C# ładnie to rozróżniają pozwalając definiować typy wartościowe
> (struct) od referencyjnych (class).

Nie podoba mi się, bo związuje sposób "trzymania" czegoś z typem. Czy
mam robić dwa różne-ale-takie-same typy jeśli raz potrzebuję coś
trzymać przez wartość a innym razem przez referencję?
A może mam robić dwa różne-ale-takie-same typy na wszelki wypadek, bo
a nuż ktoś będzie chciał sobie coś tak zoptymalizować?

> > Tak na poważnie, to ja poproszę o String, który się mieści na stosie.
> > Ten jeden przypadek chyba byłby najbardziej cenny, bo w sumie
> > stringami operuje się najczęściej.
>
> Dobry alokator, który można dostroić do potrzeb też by pomógł.

Właśnie jest problem z tymi alokatorami, bo w sumie wiadomo, że można,
ale w praktyce to dość ciężkawe narzędzie i dlatego mało kto to robi.
Stringi na stosie mogą być out-of-the-box jako właściwość języka.
Wtedy nie potrzeba dla niż *żadnego* alokatora. A jak chcesz to mieć
na stercie, to robisz jawne new.
Inna sprawa, że wtedy takich stringów nie da się łatwo rozciągać
(append), ale skoro w wielu językach stringi są immutable i nikomu to
nie przeszkadza (wtedy istnieje osobna klasa do obsługi rozciągliwych
stringów), to można pójść właśnie w takim kierunku a największą zaletą
jest natychmiastowe i bezproblemowe użycie czegoś, co jest
równocześnie optymalne wydajnościowo.

Dla przykładu, Ada ma takie stringi [*]:

Msg : String := "Hello";

Msg jest w całości na stosie. Wygląda łatwiej, niż konstrukcja ze
strojonym alokatorem.

[*] Pomijam tu fakt, że ta prawdziwa Ada miała raczej pantalony... :-D

--
Maciej Sobczak * http://www.msobczak.com * http://www.inspirel.com