W dniu środa, 24 lipca 2019 20:23:09 UTC+2 użytkownik heby napisał:
> On 24/07/2019 19:25, DMR wrote:
> > Misterna i wyrafinowana struktura poszyta wskaźnikami została utworzona w
pamięci, a teraz trzeba ją zapisać na dysku - tak, żeby się przy wczytywaniu jak
najszybciej odtworzyła w stanie "operacyjnym".
> > Jakieś równie wyrafinowane pomysły? :-)
>
> Może taki: wybierz sobie jakiś adres z przepastnej przestrzeni 64bit i
> zarezerwuj go systemowo. Potem zrób allokator przydzielający obiekty
> tylko w tym rejonie.
>
> Zapis i odczyt staje się wtedy trywialny.

Pomysł w istocie zajebisty.
A teraz zagadka: co się stanie,
gdy dwóch użytkowników zechce
w tym samym czasie skorzystać
z tego programu?

Pomysł z własnym alokatorem
jest ok: niech Twoja aplikacja
alokuje sobie tylko jeden blok
pamięci przy pomocy malloc
(nazwijmy go base), a Twój alokator
będzie przydzielał adresy jako
ofsety względem base, tak że efektywny
adres to będzie base+offset.

Po stronie asemblera takie rozwiązanie
nie wydłuży czasu dostępu do pamięci,
bo przynajmniej intel koduje dodawanie
bazy i offsetu w jednej instrukcji
adresowania pośredniego.

Później tylko zrzucasz zaalokowany kawałek
pamięci do pliku binarnego.

Przy ładowaniu podobnie - alokujesz sobie
tyle pamięci, ile zajmuje plik binarny
(otrzymany adres to Twój nowy base)
i ładujesz zawartość pliku pod ten adres.

Ponieważ ta technika nie ma większego
związku z drzewami k-wymiarowymi, jako
bonus do odpowiedzi załączam link do
implementacji kd-tree, którą kiedyś
robiłem na studia. Jest oczywiście
w Lispie (no a w czym), ale nie zajmowałem
się tam zagadnieniem serializacji:
https://bitbucket.org/panicz/studies/src/default/geo
metria-grafy-algorytmy/lab3/kd.scm