> tak naprawde jak sie zastanowic to duze zaglebienia ifow
> nie zdarzaja sie czesto - nawet 'if w ifie' to raczej ewenement,

Jesli napiszemy tak:
if( warunek1 ) {
if( warunek2 ) {
if( warunek3 ) {
if( warunek4) {
if( warunek5 ) {
operacje_1();
}
}
operacje_2();
}
}
}

to zaglebienie ifow jest duze. Analiza po pierwszym spojrzeniu
na taki kod jest utrudniona - latwo pomylic sie w liczeniu
klamerek.


Jesli napiszemy tak:
if( !warunek1 ) return;
if( !waruenk2 ) return
// reszta kodu

to od razu mamy pewnosci ze warunek1 i warunek2 nie
ma nic wsplolnego z operacje_2(). Analiza
wersji z return jest prostsza.


> musze kiedys zwrocic na to wiecej uwagi
> (mozna by moze nawet powiedzec ze same ify zdarzaja sie srednio
> czesto - w sensie ifow nie ma wcale az tak duzo )
Wlasnie siedze nad takim projektem w ktorym ze wzgledu na
ogromna ilosc testow i ifow w "kazdej" klasie zostaly do
tego celu wydzielone 3 wirtualne metody. One niemal nic
innego nie robia tylko:

tmp = dane_tymczasowe()
if( ! jakis_test( tmp ) ) {
jakies_logi();
return kod_bledu;
}


Druga procedure na okolo 1-2tys wierszy mam taka:
a = dane_a1()
b = dane_b1()
p1 = funckcja_nieliniowa( a , b )

a = dane_a2()
b = dane_b2()
p2 = funckcja_nieliniowa( a , b )

..........................
return p1 * p2 * ... * pn;
Przy czym ponad 50% tego kodu to komentarze.

Nie da sie tego podzielic na male funkcje z wyraznymi
korzysciami.

Pozdrawiam


--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl