Gotfryd Smolik news <s...@s...com.pl> writes:

> Już objaśniam: jestem pewien, że był to Corel, prawie na pewno Corel 3.
> "Umiał" (sam z siebie, bez wsparcia systemu i driverów) "porozkładać"
> dightering tak, żeby wyglądało to całkiem znośnie.

W każdym razie w tamtych czasach praktycznie wszyscy (przynajmniej
graficy itp.) mieli karty, które mogły wyświetlać przynajmniej 256
kolorów (z palety 2^(3*6)). Niektórzy pewnie mieli karty high/true
color, np. CL-GD 5422 albo Tridenty 8900 z odpowiednimi literami.

Oczywiście Corel pewnie robił dithering z 16 kolorów, zresztą chyba nie
był wyjątkiem.

> I nie bez powodu rzuciłem tematem z monitorem o plamce 0,13mm :>,
> właśnie taki sprzęt *daje* taką możliwość, przy zakładaniu oglądania
> z ponad pół metra.

No tak. Ale obawiam się, że taniej zrobić taki 10-bitowy o plamce 0,23 mm.

> Niekoniecznie.
> Wystarczy żeby "bazowy" system miał rozsądnie ustawione parametry
> a emulator wirtualnej karty komputera wirtualnego z Wordem umiał
> przeskalować jasność o parę bitów w dół.
> Wiadomo że na przerobienie Worda nie ma co liczyć, więc trzeba mu
> "przeskalować" cały system :>

Nie, no bez przesady. Każdy program powinien być w stanie korzystać
z takich okienek, jakie mu się podobają. Jeśli Word lubi 8-bitowe, to
niech takich używa, a inny program może używać 10-bitowych itp. Nie ma
najmniejszego problemu, by OpenGLowa karta graficzna połączyła okienka
o różnych liczbach kolorów w całość (w górę, bo w dół to może bez
sensu).

Zresztą, ten Word to chyba binarnie nie pisze do tych swoich okien?
Myślę, że bez OpenGL/DirectX by się też obyło.
--
Krzysztof Hałasa