> http://www.swiatobrazu.pl/nowe_prace_krzysztofa_ziel
inskiego_w_starma...
>
> wystarczy zrobić przecietne, dorzucic do nich ideologię i można od razu
> smiało wystawiać...
> do czego to dąży? np. do nazwania psiej kupy sztuką... np. do zeszmacenia
> fotografii jako sztuki..


Chciałbym wrócić do początku dyskusji.
Zdjęcia, p.Zielińskiego pokazane na tej wystawie nie budzą we mnie
zainteresowania.
Fotografia zajmująca się pejzażem peryferyjnym, fotografia
dokumentalna, która oprócz rejestracji dodaje do ekspresji zdjęcia
autorskie przeżycie i refleksję, to rodzaj fotografowania, w którym
nie łatwo być już oryginalnym czy rozpoznawalnym.
Zdaję sobie sprawę z częstych nadinterpretacji w tekstach krytycznych
dotyczących działań artystów, w tym fotografów. Oraz z możliwości
pozorowania działań przez samych twórców. Widzę także trudność do
dotarcia do esencji dzieła, zwłaszcza w sztuce współczesnej. Czy wręcz
stwierdzenia czy dane dzieło taką esencję posiada.
Namawiam jednak wypowiadających się krytycznie wobec sztuki by z
jednej strony więcej zawierzyli swojej intuicji (Joseph Beuys - Jak
wyjaśnić sztukę martwemu królikowi) i zdobyli pewien zasób niezbędnej
wiedzy. Następnie by swoje sądy lokowali pomiędzy tymi dwoma władzami
poznawczymi (wiedzą i intuicją).
Napisałem ten post by prosić o jedno, by krytykując działania artystów
nie posiłkować się kupą, jakąkolwiek. Chociażby z jednego powodu. Jest
to banał.
Można cenić wartości pielęgnowane w ubiegłych stuleciach i nie zgadzać
się ze współczesnymi paradygmatami sztuki, ale warto rozmawiając o
sztuce prowadzić dyskusję na poziomie umożliwiającym w ogóle tę
dyskusję. Nawet jak się z czymś głęboko nie zgadzamy czy absolutnie
nie widzimy żadnych wartości w dziele, to taki język bezlitośnie
obnaża stan naszej wiedzy. Taki jest w dużej części język polskich
internautów.
Był taki perfomance nawiązujący do wspomnianego przeze mnie wyżej
działania Josepha Beuysa. Akcja: "Jak wytłumaczyć performance żywym
muchom" D.Jałowińskiego.

http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,6787772,Z
amknal_sie_w_klatce_z_muchami__Dla_sztuki.html

Z pozoru zwykły żart. Jakie były posty komentujące tą akcję! Esencja,
sól "rozmowy" polskich internautów. A przecież te muchy to właśnie ci
straszliwi malkontenci, interlokutorzy forum dyskusyjnego.
Podsumowując chodzi mi nie o to, żeby nie wyrażać swoich bardzo
krytycznych uwag co do działań części artystów, ale żeby przenieść
swoje reakcje na inny poziom. Poziom, w którym będzie zawierała się
też podstawowa wiedza. Także wiedza o sztuce współczesnej. Z jednej
strony nie bądźmy robieni w balona z drugiej pamiętajmy, że z obrazu
jesteśmy tyle w stanie przeczytać, ile wcześniej przeczytaliśmy
książek.
Proponuję program pozytywny. Sformułujmy zestaw pytań do twórcy,
którego wystawa stała się powodem kilkudziesięciu postów na tym forum.
Jeśli taki zestaw powstanie można przesłać go do artysty.
Może będą odpowiedzi...

Moje pytanie do autora jest następujące:
1.Co stanowi koncepcję artystyczną zawartą w cyklu zdjęć z Berlina
pokazywanych w Galerii Starmach? Mam na myśli ten składnik zdjęć
dzięki, któremu fotografie przestają być tylko reprezentacją
obserwowanego fragmentu rzeczywistości a stają się działaniem
twórczym. Inaczej, co powinno być odczytane przez widza by mógł Pan
uznać, że prace "rezonują" u odbiorcy?