On Jan 17, 7:48 pm, Andrzej Jarzabek <a...@g...com>
wrote:

> dowolny
> błąd typu literówka w nazwie procedury lub zmiennej, zła ilość
> argumentów, niedopasowane cudzysłowy itd. mogły być wykryte dopiero przy
> próbie wykonania danej linijki kodu.

Przecież to jest język interpretowany. Masz pretensje do deszczu, że
pada?
Pisałeś wcześniej, że Tcl jest be a Python się sprawdził - trochę
niekonsekwentny jesteś.

Taka jest uroda języków skryptowych. Dlatego nie używam ich do
niczego, co nazwałbym "systemem produkcyjnym".

> For extra fun: zakomentowane linie
> zawierające niesparowane znaki { i }.

To jest akurat jedna z zalet Tcla (względem Pythona). Jakakolwiek
niezgodność nawiasów, wynikająca np. z pomyłkowego wycięcia kodu, od
razu powoduje wywalenie się interpretera i to bez żadnych negocjacji.
Tymczasem w uniwersalnie uwielbianym Pythonie można sobie dość
dowolnie wycinać przez pomyłkę kawałki kodu a interpreter zadowolony
wszystko łyknie.
Dlaczego? Bo przecież po co komu nawiasy, skoro są redundantne i tyle
się trzeba napisać a jeszcze zajmują miejsce?

Wolę nawiasy w Tclu, niż ich brak w Pythonie. Właśnie ze względu na
pomoc, jaką one dają przy utrzymaniu kodu.
Jeszcze bardziej wolę zakończenia bloków w Adzie - bo tam ta pomoc
jest jeszcze większa.

Tak BTW - w książce "The Art of Unix Programming" (polecam) autor
cytuje autora programu make, który to autor programu make stwierdza,
że z perspektywy czasu jego najbardziej debilnym pomysłem było oparcie
gramatyki plików Makefile o wcięcia z białych znaków. I że przeprasza.
A na swoje usprawiedliwienie ma tylko tyle, że robił to szybciej, niż
myślał.
Oczywiście dzisiaj wszyscy powtarzają, że Python jest dobry, bo ma
wcięcia. Dzięki którym nie musi mieć nawiasów.

--
Maciej Sobczak * http://www.msobczak.com * http://www.inspirel.com