On 2012-09-02, JA <marb67> wrote:
> Czytałeś pierwszy akapit mojego poprzedniego posta. Właśnie o czymś
> takim piszę. Na początku lat 90 ten rynek był obarczony tak samo dużym
> ryzykiem.
> W chwili obecnej to prawda, że ryzyko jest mniejsze, wręcz pomijalne.

Najwyraźniej mówimy o innym ryzyku. Tobie chyba chodzi o możliwość
utraty klientów, zastoju czy ew. zamknięcia interesu, ale te zjawiska
są normalne we wszystkich branżach.

Ja mówię o ryzyku niewypłacalności i problemów sądowych, a ostatecznie
bankructwa.
Doceńmy luksus bycia fotografem. Nie masz towaru, który zalega
w magazynach i traci ważność. Nie masz kontraktów terminowych, które
mogą Cię pogrążyć, nie masz wielkich kosztów stałych.

Pewnym wyjątkiem od tej reguły są umowy długoterminowe. Jeśli się
na coś takiego zdecydowałeś, a z jakichś powodów nie możesz się
z nich wywiązać, to ew. kary rzeczywiście mogą pogrążyć jednoosobową
działalność.

> No chyba, że ktoś wziął kredyt na wszystko, do korpusu, poprzez
> szklarnię wyposażenie studia oprogramowanie i komputery. Wtedy też
> jedna duża zaległa płatność może rozłożyć całe przedsięwzięcie. Dla
> tego piszę, że duże zlecenia należy robić tylko w ramach wolnych mocy
> przerobowych i nigdy nie należy ich stawiać na pierwszym miejscu. Nigdy
> nie mogą być priorytetem.

Jeśli ktoś opiera działalność tak niepewną i niestabilną jak
"freelancerska" fotografia o kredyty, to ja życzę powodzenia... Firmę
można oprzeć o kredyt, jeśli ma się jakieś (przynajmniej statystyczne)
przesłanki, że pojawią się klienci i będzie zapewniona wypłacalność.
W fotografii z dnia na dzień może się okazać, że jakiś student
zaproponuje ceny 3-krotnie niższe od Twoich i zdziesiątkuje Ci klientów.
Banki pewnie dają takie kredyty tylko dlatego, że to są dla nich
śmiesznie małe kwoty (porównywalne np. z tymi na zakup pojazdów).

pozdrawiam,
PK