Nieco off-topic, ale chciałem się z Wami podzielić pewną myślą.

Czytając grupę od jakiegoś czasu, naszła mnie następująca refleksja:
Wiele osób zadaje pytania, oczekując szybkiej, klarownej, jedynie
słusznej odpowiedzi. Najlepiej rozwiązującej wszystkie problemy za
jednym razem. Takiej cudownej pigułki, która uzdrawia i uszlachetnia.
Jakiegoś super-skutecznego środka, skondensowanego, którego nie trzeba
rozumieć, uczyć się, po prostu ma rozwiązać wiele problemów za jednym
razem.

Właściwie dotyczy to nie tylko tej grupy, ale wielu dziedzin naszego
życia. Na każdym kroku można znaleźć takie przykłady, że mało kto chce
się uczyć wiele lat, próbować, rozwijać, tylko od razu ma być super,
hiper, najlepiej jak można. "Co kupić do xxx zł" , "Canon czy Nikon",
"Kupiłem ale mam nieostre zdjęcia"... I tak dalej.

W fotografii cudownych pigułek jednak nie ma. Nic nie zastąpi
doświadczenia, wielu sesji z modelką, czytania książek z różnych
dziedzin, wiedzy ogólnej, po prostu interesowania się człowiekiem,
światem otoczeniem. Żaden program tematyczny nie zastąpi tej wiedzy,
którą zdobywa się krok po kroczku.

Mam cichą nadzieję, że w tym oszalałym rozpędzonym świecie jest więcej
osób, dla których pewne wartości są nadal drogie i cenne. Tu na tej
grupie poznałem wielu pozytywnie zakręconych fotografów, którzy nie
myśląc o programie "poranny wschód słońca" jadą o 3 rano latem na jakieś
landszafty, łażą po błotach w deszczu, po prostu szukając swoich kadrów.
To najcenniejsze, co można mieć z fotografii, przez trud i pewnego
rodzaju poświęcenie, do jakże ciekawych efektów.

--
f1969