Witam

Zastanawiam się nad wyborem metody archiwizowania danych.
Chodzi o amatorskie przechowywanie prywatnych zdjęć, trochę filmów,
muzyki itp. Na razie dowiedziałem się, że:
- płyty DVD są dobre na krótką metę i się rysują;
- zewnętrzne HDD lepsze, ale żywotność też nie najlepsza
- flash tak jak HDD, ale "łatwo zgubić" (co to w ogóle za argument?)

Sęk w tym, że wszędzie żywotność nośnika zależy głównie od ilości cykli
jego zapisania. A moja koncepcja archiwizacji polega na zapisie danych,
i schowaniu nośnika do pudełka, gdzie będzie on sobie leżał nieużywany
np przez 25 lat. Czy mogę liczyć, że użyty w ten sposób JEDEN RAZ
pendrive albo karta SD flash po 25 latach włożona do czytnika (USB)
będzie się dała odczytać? Zakładam oczywiście prawidłowe przechowywanie,
nie będę tego przecież trzymał w piwnicy albo na parapecie.

Pomijam nieprzewidywalne zdarzenia w rodzaju braku odpowiednich
czytników za 25 lat. O to już zadbam, żeby taki mieć, ewentualnie po 16
latach, kiedy okaże się, że czytniki odchodzą do lamusa, przerzucę moje
dane na coś, co będzie za te 16 lat standardem.

Podkreślam, że utrata tego typu danych będzie miała wymiar nie
finansowy, ale sentymentalny.
Co sądzicie, co radzicie?

Pozdrawiam,

Maciek
--
Dzieci zaczynają w końcu myśleć, że Bóg jest kręgowcem w gazowym stanie
skupienia. - A. Einstein
[http://maciejochocki.blogspot.com]