> Przecież nie wzięli chyba kompilatu (binarki) z jednej maszyny i nie zainstalowali
tego na drugiej "jak leci".

Tego nie wiem, ale nie zdziwiłbym się. W końcu skoro moduł był przetestowany (a był,
w poprzedniej rakiecie), to z punktu widzenia integratora nadawał się do użycia.

> Podejrzewam, że _jakiś_ proces kompilacji/budowania i testowania itp jednak był.

I tutaj Ada ma wystarczające mechanizmy, żeby w procesie kompilacji wykryć
niezgodności zakresów. Nie ma znaczenia, czy tego procesu kompilacji w ogóle nie
było, czy też był ale nie skorzystano z tych mechanizmó - w żadnym z tych przypadków
nie można obwiniać języka.

> Czy dobry język (i - co najwazniejsze - wiążąca się z takim językiem metodyka )
pozwoliłby uniknąć tego rodzaju błędu (przepełnienie zakresu) - chociażby poprzez
"kłucie w oczy" ewidentnym problemem (zgłaszanym przez kompilator).

Problemy integracyjne nie są zgłaszane przez kompilator. To jest kwestia zarządzania
wymaganiami i co ciekawe, dzisiaj też nie ma na to dobrych uniwersalnych metod.

> > Jest jeszcze gorzej. Średnia szybkość klepania kodu w takich systemach to 1
(słownie: jedna) linia kodu na inżyniera na dzień.
>
> W przypadku "web apps" to rzędy wielkości więcej. Codziennie się przepisuje to, co
napisało się wczoraj - zgodnie z zasada "refactor mercilessly" i generalnie "agile".

I co? Lepiej jest?

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com